عزیز من

خیلی دوسش داشتم و واقعا ازش خوشم میومد، ۸ سالم بود ک بهم گفت: اگه به حرف مامان گوش بدی ماهی ۵هزارتومن بهت میدم(رقم قابل قبولی بود ).

هر ماه ۵ هزار تومن میداد و هیچوقت هم یادش نمیرفت؛ میخواست تورم تک رقمی باشه یا پنجاه درصدی؛ اون سر حرفش موند؛ با همون پولا و کمک پدرم تونستم یه گوشی بخرم.

از بین بقیه پدر و مادر بزرگها بیشتر دوستش داشتم، نمیگم اونم از بین نوه ها منو بیشتر دوست داشت ولی یکی از اونایی بودم که از دیدنم خوشحال می‌شد.

هر وقت می‌رفتم خونشون با ماشین می‌برد و دورم میداد و خلاصه هوامو داشت و همیشه منو محمد صدا می‌کرد.

عاشق امام حسین بود، جدای نذری هرساله‌ای ک داشت
مامان میگه چند باری پیاده رفته بود تا کربلا.

یک سری اتفاقات(که بماند) باعث زمین‌گیر شدنش شد و خونه نیشنش گرد، چند سالی توی خونه بود و کارهای سنگین مثل رانندگی نمیتونست بکنه.

نمیدونم چی شد ولی یه شب همه چیز بهم ریخت و شرایط خیلی بحرانی شد(که بماند)؛ دیگه نمی‌تونست راه بره، رفته رفته شرایط بدتر شد.

بار آخر که زنده دیدمش نتونست باهام خداحافظی کنه، مادرم میگفت به اسم منو میاورد و مدام می‌گفت: محمد

دقیقا یادمه، ساعت۱۰ شب ۱ شهریور ۹۶ المپیک۲۰۱۶ توی شمشیربازی تا یک قدمی مدال رفته بودیم ولی نشد،پیمان یوسفی توی شبکه ۳ حرف می‌زد که چیکارکنیم المپیک ۲۰۲۰ مدال بیاریم(ک امسال بازم نیاوردیم) تلوزیون رو خاموش کردم رفتن ک بخوابم، تلفن زنگ خورد دقایقی بعد مادرم یه گوشه نشسته و گریه می‌کرد چون خبر از دست دادن پدرش رو شنید...

۱ماه قبل فوت وقتی می‌تونست حرف بزنه با خودش این شعر رو زمزمه می‌کرد:

مانده ام اینجا بروم یا نروم/بروم می‌کشنم/گر نروم می‌میرم...

بعد از ۱شهریور۹۶ من پسر خوبی برای مامان بودم ولی کسی نبود ک بهم ماهی ۵ تومن بده...

خیلی حرفا دارم ک بزنم ولی بسنده میکنم به همین و میگم ک واقعا از ته قلب دلم برات تنگ شده آقاجونم خیلی دلم برات تنگ شده خیلی دلم میخواد دوباره باهم بریم بیرون خیلی دلم میخواد بازم بخندونیم کنار تو بچگی کردم بابا بزرگ مهربونم.

وقتی بهت فکر میکنم بغضم می‌ترکه...

دوست دارم عزیز من