یک دفعه بدون هیچ اخطار و هشدار قبلی، تمام ارتباطمون با دنیای خارج قطع شد.
شبکه ملی اطلاعات یا همون اینترنت ملی خیلی زود توی کشور به کار افتاد و هرچند بنظر دائمی نیست اما به خوبی نشون داد که چقدر در این مواقع هیچ کاری نمیشود کرد.
تمام درخواستها به خارج کشور مسدود شدند و همه ما بدون گوگل و سرویسهایش انگار وسط خاموشی بزرگی رها شدیم که برای یافتن آدرس سایتها باید به ذهن خودمون مراجعه کنیم یا به سایت پیوندها برویم و ببینیم کجا میتوان با کسی در ارتباط بود.
واقعا این حجم از کوری و تاریکی عجیبه?