ویرگول
ورودثبت نام
Alizolfi
Alizolfihttps://HarfBeMan.pw/@alizolfi14
Alizolfi
Alizolfi
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

پشیمونی یا حسرت؟

به نام مهربان


زمستون سال96 بود که این دوتا واژه رو توی مغزم از هم جدا کردم.همون وقتی که با سردرد و اعصاب بهم ریخته روی تختم دراز کشیده بودم و در حال فکر و خیال بودم که صدام زدن و گفتن باید بری تاکستان...

من رشت بودم و اولین ترم حضورم توی دانشگاه بود.حدس میزدم چه اتفاقی افتاده باشه و کل راه رو هم بغض داشتم اما به خودم دلداری میدادم و میگفتم:

نه علی،چیزی نشده،نترس،همه چی درست میشه.

هرچی به بابا میگفتم که بگو چی شده که زنگ زدی تا برگردم،چیزی نمی گفت.

مسیر دو ساعت و نیمه رشت تا قزوین و بعدش تاکستان برام مثل یه سال گذشت.

وقتی رسیدم خونه و چشمم خورد به طاقچه بهم ریخته لباس ها و اوضاع درهم برهم خونه بغضم ترکید و مطمئن شدم که اون اتفاق بد افتاده.

وقتی زنگ زدم به بابا،گفت که بیا خونه دده اینا،ما اونجاییم،اینو که گفت،زانوهام شل شد و افتادم.

من مردی رو از دست دادم که هنوزم که هنوزه وقتی ازش مینویسم یا میگم،پشت پلکام داغ میشه و نفسم تنگ میشه.

کسی که من بهش مدیونم و ازش خیلی یاد گرفتم،اما زود از پیش ما رفت.

پدربزرگم فوت شد و من موندم و حسرت آخرین نگاه.

آخرین بار هرچیزی واقعا تلخه،چون نمیدونی کی آخرین باره اما هر لحظه ممکنه اون آخرین بار باشه.

فقط برام حسرت آخرین نگاهش موند،چون وقتی آخرین بار دیدمش،بهم خندید و با حرکت چشم بهم حال ناب بخشید.

تا وقتی که بود،من میرفتم کنارش،از داستان های زندگیش و تجربیات درجه یکش برام میگفت و از دوران قدیم.

پس هیچ وقت حسرتش رو نخوردم،چون تا جایی که بود ازش استفاده کردم و براش تا جایی که میتونستم کارایی رو که میخواست انجام میدادم.

روحت شاد مرد بزرگ زندگی من.

پشیمونی و حسرت گاهی مترادف هم میان اما توی زندگی من و تفکراتم ابدا یکسان نیستن.

من همیشه پشیمونی رو به حسرت ترجیح دادم و میدم و خواهم داد.

پشیمونی یعنی ناراحتی برای کاری که کردم،اما حسرت یعنی فکر درباره اینکه اگه انجام میدادم چی می شد؟

پشیمونی برای آدم های جسوره اما حسرت برای آدم های محتاط.

هر وقت دلم گفت این کار رو بکن،اونجا برو،اونجا نرو با اینکه شاید خیلی اون کار اشتباه بود اما انجامش دادم.تو رو نمیدونم اما من از اونایی هستم که اگه کاری رو که دلم میگه انجام ندم، کل زندگیم نخ کش میشه به اون لحظه و اون کار و تا زمان های مدیدی خودم رو سرزنش میکنم.

بخاطر همین توی دوستی هام سعی کردم برای طرف مقابلم سنگ تموم بزارم و هر کاری که از دستم برمیاد انجام بدم که اگه فردا روز طرف نبود،حسرت نخورم که براش کم کاری کردم.تا ابد هم به همین روند ادامه میدم.

وقتی هستم و هستی برات جسورانه هر کاری که بتونم انجام میدم،برات وقت میزارم،انرژی میزارم و الخ اما وقتی رفتی منم با خیال راحت و آرامش بیشتر اول برای اینکه نیستی،اشک میریزم اما بعدش آروم میگیرم و با خودم میگم،خداروشکر وقتی بود براش هر کاری که می شد انجام دادم.

یکی از پیش فرض های مغز من همینه کلا که یا کامل باشم و تلاش کنم یا نباشم،به قول شاعر:

من فلسفه ای دارم

یا خالی یا لبریز...

ارادت

۳
۱
Alizolfi
Alizolfi
https://HarfBeMan.pw/@alizolfi14
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید