ویرگول
ورودثبت نام
نامه های علی و زری
نامه های علی و زرینامه های شماره دار نوشته ی زری هستن و بی شماره ها نوشته ی علی
نامه های علی و زری
نامه های علی و زری
خواندن ۴ دقیقه·۶ سال پیش

پراکنده گویی های یک ذهن تعطیل

زری عزیزم

برای این نامه عنوان ننوشتم. گفتم تا آخرش بنویسم بعد براش عنوان انتخاب کنم.

امروز بعد از حدود 4 هفته تعطیلی داشتم. این شد که تا ساعت 11.30 خوابیدم. تو هم خواب بودی. البته طبق عادت از ساعت 7 بیدار بودم. هر نیم ساعت از خواب میپریدم و ساعتو نگاه میکردم. و با یه حس لذت و غرور انگار که فتح خیبر کردم میخوابیدم.

مشکل وقتی بود که بیدار شدم و این سوال پیش اومد برام که: حالا چیکار بکنم؟؟؟!!!

برای منی که زندگیم در تو و کار خلاصه میشه تو اینجور مواقع تصمیمی گیری سخته. صبحونه درست کردم و خوردم. بعدش یه لیست کارایی که میتونم انجام بدم رو مرور کردم. یه درخواست کاری رو باید جواب بدم که رو مخمه. کتاب بخونم، فیلم ببینم، با تو حرف بزنم و....

البته یادم نرفته که واسه عشقم باید نامه بنویسم.

نامه نوشتن برای تو رو خیلی دوست دارم. اعتراف میکنم در این زمینه تنبلم. همینطور کمال گرا هستم. یعنی دوست دارم یه متن ناب و خاص بنویسیم برات. خیلی وقتا چیزایی به ذهنم میرسه برات بنویسم ولی بعدش هر چی فکر میکنم یادم نمیاد. الانم پشت سیستم نشستم و دارم از هر دری سخنی برات مینویسم.

تا اینجا که نوشتمو دوباره میخونم. عجیب هیچ نشونی از جملات عاشقانه توش نمیبینم. نمیدونم چرا شبیه غر زدن یه پیرزن شده.

به سرم میزنه پاکش کنم. ولی پیش خودم میگم اینم به جور صمیمیته دیگه. ادم واسه کسی که دوسش داره جوری مینویسه انگار که داره با خودش حرف میزنه. مگه غیر از اینه که تو خود منی؟


زری جونم

دو شب پیش که با هم چت میکردیم، دیگه من و تویی وجود نداشت. خیلی از جملاتی که داشتم تایپ میکردمو یهویی میدیدم که واسم فرستادی. و چیزایی که میفرستادم به فاصله یه ثانیه واسه خودم میومد. انگار که نوشته هام اکو میشه. انگار که خودم دارم با خودم چت میکنم.

زری مهربونم.

هر بار که میام نامتو میبینم پیش خودم میگم چرا برای زریت ننوشتی. یه وقتایی خودمو سرزنش میکنم که دو نامه پشت سر هم میدی و من فرصت نمیکنم جواب بدم. راستش یکی از دلایل کم کار شدنم اینه که نامه هامو وقتی مینویسم که من باشم و تو نباشی. خواب باشی، درگیر کاری باشی و ....

چند وقتیه این اتفاق نیفتاده. تو همیشه بودی و من نبودم.

زری جان

خیلی دارم چرت و پرت مینویسم. الان دارم تصور میکنم اگه تو هم مثل بقیه دخترا بودی میگفتی: آقا اصلا نمیخوام برام بنویسی چقدر منت و اما و اگر و.... میزاری رو سر آدم.

ولی تو متفاوتی. درک میکنی. میفهمی. از همه مهمتر میدونی چقدر دوستت دارم. ولی یه چیزو نمیتونی حس کنی. اینکه چقدر قدر تو رو میدونم.

با ذکر مثال برات توضیح میدم. برای کسی که همون اول جایی مثل سوییس به دنیا اومده و در ناز و نعمت زندگی کرده، حرف زدش براش از اینجا عین توصیف جهنمه. برای کسی که اینجاس توصیف سوییس آرزو و رویاس. حالا تو تصور کن یه نفر رو بعد از عمری زندگی تو اینجا برداری ببری سوییس. جدای از اینکه مدام با خودش تکرار میکنه : "منو این همه خوشبختی محاله"، قدر جایی که هست رو هم میدونه.

همه اینا رو گفتم که بدونی تو برای من سوییس بعد از خاورمیانه ای. قدر تو رو میدونم. قطعا این جمله رو از هیشکی نشنیدی. و میخوام اولین نفری باشم که این جمله رو بهت بگم.

به جرات و با اطمینان کامل و از اعماق وجودم میگم بهترینی. اینجا مینویسم برات که ثبت بشه. که حتی نتونم به روز بهت بگم این جمله از من نیست. تو اون بهترینی هستی که میتونستم تصور کنم. و خوشبختم که پیدات کردم. و خوشبخت تر که مال منی. و خوشبخت ترینم که میتونم خوشحالت کنم و باعث آرامشت بشم.

رسیدم آخر نامه. بقیش باشه واسه نامه بعد.

وقتشه عنوان انتخاب کنم.

"پراکنده گویی های یک ذهن تعطیل"


دوستت دارم زندگیم.


۳
۲
نامه های علی و زری
نامه های علی و زری
نامه های شماره دار نوشته ی زری هستن و بی شماره ها نوشته ی علی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید