هر وقت میای پیشم ، اولین کاری که میکنم اینه که دستتو میگیرم .
تا حالا به دستات نگاه کردی؟
من نگاهشون کردم ، شیار های کف دست ، ناخن ها ، کشیدگی انگشتها ...
زیبا ، موزون ، جذاب و لطیف و صد البته مردانه
به لطف کرونا الان میدونم که من فقط دستتو میگیرم و این جذابیت ماجرا رو دو چندان میکنه .
دیوونه میشم وقتی صورتم بین دستات قرار میگیره و میگی وقتی اینجوری میبوسمت ، میشه دوست نداشته باشم؟
از زمین جدا میشم وقتی انگشتاتو بین موهام حس میکنم در حال نوازش و بازی با موهام
مست میشم وقتی تو ماشین انگشتاتو از لابلای انگشتام رد میکنی و جمعشون میکنی و تا جایی که امکان داره دنده عوض نکنی تو دستات نگه میداری.
انگار با ماشینت مسابقه گذاشتی که ببینی زور کدوم بیشتره
و امان از ماشین بد قلق پر سر و صدای لعنتی
علی عزیزم
دو روز پیش اومدی و همه ی اون قول و قرارهایی که با خودم گذاشته بودم یادم رفت .
گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم
چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی
نه گل چیدیم ، نه لب دریا رفتیم ، نه تو ساحل قدم زدیم .
ولی دستاتو گرفتم
محکم تر از همیشه
صمیمی تر از همیشه
و مشتاق تر از همیشه
و محتاج تر از همیشه به نوازش های عاشقانه ی تو
علی عزیز تر از جانم
گفتی ممکنه خیلی ها مارو به خاطر حرفامون مسخره کنن یا از اینکه با فاصله ی دویست سیصد کیلومتری باهم زندگی میکنیم بهمون میخندن
یا نامه هامون برای خیلیا مضحک باشه .
من اما میخوام بدونی که
منه دلداده ، شاید دیر اومده باشم اما باهات میمونم تا آخرش و هیچ حرف و حدیث و نگاهی برام کوچکترین اهمیتی نخواهد داشت
فقط تو ، تنها خود تو هستی که میتونی بهم بگی چجوری دوست داشته باشم و عاشقت باشم .
منی که سعدی تو وصف اوضاع و احوالم میگه :
گفتم ببینمش مگرم درد اشتیاق
ساکن شود، بدیدم و مشتاق تر شدم
هر روز دلتنگ تر از دیروز
و هر روز مشتاق تر از دیروز
دلتنگ دیدن روی ماهت ، زری تو