یار شیرینم سلام !
بعد از یه ماه کار سخت تو اون شهر گرم و اون پروژه ی سنگین ، بالاخره تونستی مثل همیشه با موفقیت تمومش کنی و امروز برمیگردی .
خیلی بهت افتخار میکنم عزیز دلم
منم که امروز نرفتم بیمارستان و خونه موندم.
چی بهتر از اینکه برای عشقم نامه بنویسم .
عشق زری!
امروز که عکستو با ماسک برام فرستادی که بهم نشون بدی به حرف هام گوش میدی و مراقب خودتی ،چقدر خواستنی شده بودی . بهت گفتم و ذوق کردی، بعدش بهم گفتی دلخوشی زندگیتم و من ذوق کردم .
اما همش حواسم به عکست بود که وقتی ماسک داری چجوری میشه ببوسمت .
یاد وقتی افتادم که داشتی با تلفن حرف میزدی و من مدام میبوسیدمت که نکنه فرصت لذت بوسیدنت از دست بره و پشیمونی بمونه برای دلم .
چشامو بستمو آرزو کردم که برگردیم به اون زمان و همونجا بمونیم .
تو بغل تو ، در حال بوسیدن تو ...
علی جونم !
خودت اینو میدونی یا لازمه دوباره تکرار کنم که تنها تو و تنهای بوسه های توعه که منو سر پا نگه داشته ؟
و با توعه که زندگی من رنگی رنگی شده .
بیا یه کم رسمیش کنیم . ?
علی مهربانم!
هر بار که مرا می بوسی غرق در شادی بیکرانی میشوم که در این جهان وجود ندارد .
و هر بار دلم برای بوسه ی قبلی تنگ میشود .
نور زندگی من !
اینبار که دیدمت لحظه ای از تو جدا نمیشوم و دستانت را رها نمیکنم .
و مدام میگویم دوستت دارم چون تنها تکرار جذاب زندگی من است .
عاشقِ دلتنگِ دیوانه ی دوستدارِ تو ، زریِ تو
پی نوشت :
اینکه دلتنگ من هستی منو مغرور میکنه و مطمئن میشم که دوسم داری .
و چون دوسم داری از هیچیِ این دنیا نمی ترسم.
تو و دوست داشتنت به تنهایی برای منِ شوریده کافی ای
لطفا دوسم داشته باش ?
پی نوشت ۲:
سفر بی خطر یار دور دلتنگم