علی عزیزم
ساعت صفره و دارم برات مینویسم
هم زمان باهم چت میکنیم
امروز تولد داشتیم ، در آستانه ی ۹ ماهگی این رابطه ی عاشقانه
گلدونی که خودم برات قلمه زدم ، امروز همه ی قلمه هاش برگ زدن .

مثل جنینی که تو شکم مادرش صدای مادر و میشنوه و منتظره تا زودتر اونو ببینه ،گلهات دارن رشد میکنن و منتظر دیدن صاحب اصلیشون هستن.
مثل من !
که منتظرتم
منتظر کسی که بهش تعلق دارم
یادت باشه وقتی اومدن پیشت هر روز نازشون کنی
عادت کردن
امان از عادت
اونا میشناسنت، من هر روز موقع نوازششون از تو براشون میگم و کلی قربون صدقت میرم .
برای همینه زود برگ زدن . عاشقت شدن .
یار دور مهربونم
که الان یار دورتر هستی
ساعت صفر و نیم شده و همچنان در حال حرف زدیم
شبها قبل از خواب باید با هم حرف بزنیم تا آروم بخوابیم.
۹ ماهه که هر شب این اتفاق داره میفته و من نمیتونم به این فکر کنم که آیا امکانش وجود داره که شبی، این اتفاق نیفته؟
وابستگی و دلبستگی مقوله عجیبی هستن که زوایای شگفت انگیزش از درک انسان خارجه .
برای منی که زن مستقل بودن را انتخاب کرده بودم اما ، دلبسته و وابسته بودن به تو چرا اینقدر شیرینه
تکیه گاهم !
شب از نیمه گذشته و کلمات ، پرت و پلا میریزن تو نامه و قراره به تو بفهمونن که زری دلش تنگه
تنگه برای نرمی دستات
گرمی آغوشت ، شیرینی بوسه هات و نگاه دلبرت
نمیدونم تونستن خودشونو نشون بدن یا نه .
علی مهربونم !
تو رو میخوام
برای تک تک لحظه های زنده بودنم
که فقط همون لحظاتی که با تو بودم ، عمر واقعی منه .
علی جونم !
تا زمانی که بمیرم دوستت دارم
و سعی میکنم زود نمیرم
شیفته ی تو
زری