یادمه یه بار برام تعریف کردی :
صبح روز اول عید بود و آماده شده بودین برین عید دیدنی . تو و داداشت مشغول بازی با توپ چهل تیکه بودین اونم وسط هال که از بد روزگار زدی شیشه ی پنجره ی هال رو شکوندی.
از ناراحتی رفتی زیر پتو و کلی گریه کردی . دعا کروی که خدا شیشه ی هال رو درستش کنه بشه مثل روز اول . هی سرت و از زیر پتو میاوردی بیرونو و نگاه به پنجره مینداختی و میدیدی خبری نیست ، با خودت فکر میکردی لابد تایم زیر پتو ماندنت کم بوده و دوباره میرفتی زیر پتو و از خدا خواهش میکردی درستش کنه .
عزززززیزم ، تصور چشمهای قشنگ اشک آلودت زیر پتو و غم عظیم چشات ، دلمو میلرزونه.
اونقدر قشنگ و رنگی برام تعریف کردی که انگار منم اونجا بودم و این یه خاطره ی مشترکه.
القصه !
داستان پتو و خدا خدا کردن و انتظار شده کار امروز من
هی میام واتس آپ رو چک میکنم ، خبری نیست
میگم خدایا خدایا زودتر کارش تموم شه بیاد .
خودمو مشغول میکنم. لباسهای کارمو واسه فردا اتو کردم ، سحری پختم ، کتاب خوندم .
دوباره میام واتس آپ
میبینم همچنان مشغول کاری و منم سرمو کج میکنم و به سقف که مثلا سمت خداست ، نگاه میکنم و چشامو آیسانه ریز میکنم و .... تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل .
علی جونم!
کتابی که دستمه رو میدونی که :
اعترافات یک کتابخوان معمولی از آنه فدیمن
که یادداشتهاش تو یه مجله رو تبدیل به کتاب کرده .
اولین یادداشتش در مورد یکی کردن کتابخونه های خودشو شوهرشه.
آخ علی ! یاد خودم افتادم و آرزوی داشتن شوهر کتابخون . یکی از دست نیافتنی ترین ارزوهای من
تو دو درصد کتابخوان جامعه یکیو پیدا کردن سخته ها . تازه امار ، زن و مردشم جدا نکرده که قطعا تعداد خانمها با خوندن رمانهای بامداد خمار و مودب پور و .... بیشتر خواهد بود . برای همین میگم دست نیافتنی ترین آرزو
همسر کتابخوان ♥️?
کلی فانتزی تو ذهنم ساخته بودم ازش .
داشتن کتابهای مشترک با حاشیه نویسی های متفاوت، بحث در مورد کتابهایی که خوندیم .
حتی عصر های جمعه رو تصور میکردم که شوهرم نشسته رو مبل و یه کتاب دستشه منم سرمو چپوندم رو پاهاش و کتابمو بردم بالا سرمو ، هر دو در سکوتی محض غرق در کتابیم، گهگاه صدای ورق خوردن کتاب سکوت رو میشکنه و ...
همینطور در رویاها با هر کتابی که میخوندم با شوهر کتابخونم فانتزی می ساختم ، که تو پریدی وسط زندگی من ?♥️
و یکی از دست نیافتنی ترین آرزوهای من محقق شد .
خیلی شیرین تر و دلنشین تر از اون چیزی بود که تو فانتزی هام طعمشو حس کرده بودم .
علی جونم !
یادته بحثمون سر نمایشنامه خرده جنایات زن و شوهری، یا عشق لرزه از اشمیت
یادته برای یه داستان از شهر گربه های موروکامی چقدر سایتهای خارجی رو جستجو کردی؟
تا به نتیجه برسیم.
کینو یادته؟
یادته چقدر حرص خوردیم از اینکه موروکامی وسط داستان هاش ولمون میکنه و میره ؟??
آخ که چه دنیای پهناوری آفریدیم ....
جذاب دوست داشتنی من !
این لذت عظیمی که بعد از تجربه ی خوندن چند کتاب مشترک با تو بردم رو تا آخر عمرم از فانتزیهای شوهر کتابخون نمیبردم.
علی عزیزم !
پرت و پلا زیاد شد . مگه نه؟?
پس بغلم کن که حرف زدن کافی نیست ....
۰۰:۰۰
عاشقِ روی ماه تو ، زری دلتنگ