ویرگول
ورودثبت نام
نامه های علی و زری
نامه های علی و زرینامه های شماره دار نوشته ی زری هستن و بی شماره ها نوشته ی علی
نامه های علی و زری
نامه های علی و زری
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

نامه ی بیست و شش ( دیدار یار دور )


خونه عزیز جون خدا بیامرز یه درخت صنوبر ( تبریزی ) داشت ، تنومنننننند.

بچه که بودم خیال میکردم گلهای کرکی که تو بهار از درخت صنوبر تو هوا معلق میشه ، همون پنبه هست و پنبه رو از این گلهای کوچولوی کرکی تولید میکنن .

عزیز جون که فوت کرد ، درخت تنومند صنوبر هم توسط دایی کوچیکه از تیغ اره موتوری گذشت. به خاطر همون گلهای کرکی معلق و جذاب ??

میگفتن تو خونه پر شده از کرک

میگفتن میره تو ریه ها و اذیت میکنه


یار دورم !

سه شنبه اومدی و منو دوباره عاشق خودت کردی .

کنار رود ، کنار اون درخت صنوبر که گل هاش تو فضا معلق بود مثل دونه های برف ، سبک و رها مثل تو و من ...

علی عزیزم !

من آدم قانعی ام . فقط یه جایی باشه که بتونم بغلت کنم و مدام ببوسمت .

و لمس کنم بوسه های تو رو و گرمی دستاتو

اینها لیستی بود از تمام چیزهایی که از زندگی میخوام.

در آغوش کشیده شدن

بوسه

آسوده شدن

دوباره در آغوش گرفتن ، بوسیدن ، آرام گرفتن

و دوباره و دوباره

لذت عظیم بی انتها

زندگی واقعی

و اما

تماشای طبیعت سبز بهار به همراه تماشای توی زیبا ، موهبت شیرینیه که خدا تو دلش گفت حالا که زری بچه ی قانعیه ، غرقش کنم تو مستی و این قاب دیوانه کننده رو با عشق تقدیمم کرد.

تو

کنار من

بوسیده شدنت با لبهای من

و تماشای تو و بهار در یک قاب

بهارِ زندگی من !

یه روزی میرسه که موهامون سفید میشه، مثل همون چند رشته ی سفید جذاب کنار شقیقه ات .

و خط میفته رو صورتمون و دستهامون

ولی من همچنان به بوسیدن تو مشغولم .

تا انتهای جان

.

.

دوستت دارم ، از عمق جان

بوسه




۷
۴
نامه های علی و زری
نامه های علی و زری
نامه های شماره دار نوشته ی زری هستن و بی شماره ها نوشته ی علی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید