مهربان محبوبم ! سلام
این روزها که همه جا صحبت از عشق است و روز عشق ,خواستم برایت بنویسم.
از در که وارد میشوی کیک ردولوت عریان قلبی شکل که سه لایه اش کردم و بینش را با خامه ی سفید و موز و گردو پر کرده رو کنار دو بادکنک هلیومی قرمز و سفید که روی میز جلو مبلی چسبانده ام میبینی.
هدیه ای که برایت خریدم کنار کیک است و رز سرخ هم که پای ثابت دلبری های من .
مرا با پیراهن سرخابی که دامن کلوشش زانوهایم را پوشانده و از روی سینه دکلته است، میبینی .
موهای تابدارم را از یک طرف روی شانه ی لختم انداخته ام و با طره ای مروارید آرایشش کردم .
میدانم که اگر رژ صورتی بزنم میگویی کوچولو شدی برای اینکه خانمی با وقار و جا افتاده به نظر برسم رژ زرشکی ، همان که گاهی با تماس تصویری میبینی اش را به لب مالیده ام .
ادکلن الین با آن رایحه ی دلنشین یاس و چوب شرقی را روی مچ ها لابلای موها ، زیر گردن و پشت زانوانم زدم تا وقتی خود را در آعوشت رها کردم بگویی: آخ زری ! بوت !
ماتِ جشن کوچکی شدی که ترتیب داده ام اما سوپرایز نشدی چون کادوی زیبایت که زیر کاپشن پنهان کردی را دیدم .
چه بگویم از آغوش و بوسه و شیرینی لبها و هرم نفسها که نگفته هم پیداست ...
دست در دست هم کیک را میبریم . کیکی که طبق معمول ناخنکش زدی اما من طبق معمول شاکی نشدم و غر نزدم . خندیدم و محترمانه گفتم نوش جان که دلت برود و با همان لب و لوچه ی خامه ای ببوسی ام .
اسپرسو درست کرده ام که با کیکمان بخوریم با تعریف های همیشگیِ تو از دست پخت و کدبانویی ام که قنج برود دلم.
ظرفها را که به آشپزخانه بردم سه تارت را آوردی که دلبری کنی برای یارت .
قلبم مال تو، یار ! را که مینوازی و چشم در چشم هم زمزمه اش میکنیم و من میخواهم همانجا قلبم بایستد همانجا که محو تو نخورده ، مستم !
یار دور شیرینم !
حالا که ۸۰۰ و اندی کیلومتر از من دوری و دلم برای سر گذاشتن روی سینه ات و گوش دادن به ضربان قلب پی وی سی دارت
برای بوسیدن زاویه ی رسیدن گردن به شانه ات
برای بازی کردن با انگشتانت و چفت شدن در هم وقتی رانندگی میکنی
برای نگاه معصوم و صادقت وقتی مقابلم می ایستی و میگویی دوستت دارم زریِ خودم
تنگ شده
و تنها کاری که میتوانم بکنم این است به پیج اینستایت سر بزنم و یکی یکی عکسها و نوشته هایت را ببینم و آن عکسی که نشانت دادم و گفتم خیلی دوستش دارم را به روش خودم بوسه باران کنم تا این حرمان مرا نکشد.
علی عزیزم حال من با تو خوب است
من آفریده شدم در رنج
که رنجِ در انتظارِ تو بودن را با آسودگی در انتظار کسی نبودن عوض نکنم .
که تویی انسان امنِ من و وقتی نمیتوانم بغلت کنم ، اینگونه خیال می سازم.
روز عشق ، روز من و توست
چه در کنار هم چه دور از هم
میبوسمت از دور و به زودی از نزدیک
زریِ دلتنگِ تو