ویرگول
ورودثبت نام
نامه های علی و زری
نامه های علی و زرینامه های شماره دار نوشته ی زری هستن و بی شماره ها نوشته ی علی
نامه های علی و زری
نامه های علی و زری
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

نامه هفتاد ( انگشتان، انگشتانِ عزیزت )

عزیز ترین عزیزم سلام

این عکس و عکس بعدی و شوق دیدنشان که در صبحی دل انگیز از زمستان برایم فرستادی، دلیل این نامه است.

آن روز، روز سردی بود. آفتاب سرد زمستان، از سرما میسوزاند. زمین خیس از باران دیشب بود. در مسیر راند، کتاب طاعون را صوتی میخواندم.

پیامی از تو دیدم. مگر میشود پیامی از تو دریافت کنم و بلافاصله نبینم؟

چهار بیسکوییت قلبی منظم در دو ردیف روی دستمال کاغذی روی میز چیده شده بود و کنارش کاغذ های دست نوشته ی خودت.

خوشم آمد. از اینکه قلب که دیدی یادم افتادی. از اینکه مرا دوست داری. از اینکه به خاطر من از قلبها عکس گرفتی. همه ی آنها تمام روزم را میساخت. از اندازه شان پرسیدم عکس دوم را فرستادی.

که معیار باشد برای اندازه ی بیسکوییت ها. نمیدانی این عکس با منی که دیر زمانیست ندیدمت، نبوییدمت، لمست نکردم ، چه کرد.

آخ علیِ من

انگار زندگی من لابلای انگشتان تو باشد. انگار آن قلب من است که دست رویش گذاشته ای. انگار گرمای آن عکس سوز صبح را برد. گرم شدم . تک تک لحظه هایی که لمسش کردم و لمسم کرد از جلوی چشمانم رد شد.

دلم قنج زد برای همه شان.

یادِ اولین باری که دستت را گرفته بودم تمام آن روز قلقلکم میداد. تمام شیار ها و بندها و چینهایش را همان روز اول بلد شدم. دلم میخواست با چشمان بسته بشناسمشان.

امان از لمس سر انگشت دستان عزیزت. انگار تمام اطلاعات ژنی صاحبش را وارد بدنم کرد و تو! قسمتی از وجودم شدی و مرا دیوانه ات کردی.

دلم میخواهد سالهای سال دستانت را که شیار به شیار بند به بند بیشتر و بیشتر میشود بلد شوم و ببوسمشان. به سینه ام بفشارم و بگویم عاشقت هستم .

دستان ، دستان عزیزت را .

دلتنگ و بی تابتم، یار دور قشنگم .

بوسه، زریِ تو


عاشقانهنامه عاشقانهرابطهنامه
۶
۰
نامه های علی و زری
نامه های علی و زری
نامه های شماره دار نوشته ی زری هستن و بی شماره ها نوشته ی علی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید