علی عزیزم سلام
یک هفته از اون هجده ساعتی که تو شهرتون اومدم پیشت میگذره و من همچنان غرقم تو خاطرات اون هجده ساعت. هجده ساعتی که عینِ خوشبختی رو زندگی کردم.
کار خاصی نکردیم، جای خاصی نرفتیم، دو تا آدم معمولی وسط یه شهر معمولی، یه زندگی معمولی رو تجربه کردیم. هجده ساعت زندگی دو تا آدم در کنار هم در ایران.
این معمولی ترین بودن وسط آدمهای معمولی، عین خوشبختی بود. میتونم شرط ببندم حتی اون آقایی که سرش برگشت تا صاحب خنده ی مستانه ی وسط هایپر مارکت و ببینه هم حتی شک نکرد که من و تو اخرین بار سه سال پیش تو این شهر دست تو دست هم قدم زدیم. مطمئنم وقتی منو تو رو دید که چجوری پنیر مدادی رو بالا پایین میکنیم و به کپک های بلوچیز میخندیم ، تو دلش گفته چه دل خجسته ای دارن اینا. با خودش فکر کرده طبق معمول هر روز داریم از سر کار بر میگردیم خونمون و سر راه اومدیم خرید.
حتی اون آقایی هم که جلوی آپارتمان مارو دیده، با اون دسته جعفری و بسته ی نون تو دست من و بیکن و چوریتسو دست تو اونم وسط هفته، به چشمهای خودش شک کرده که چرا تازه منو اونجا دیده. چرا بیشتر ندیده. شایدم دیده و یادش نمیاد.

همینقدر معمولی و عادی. همینقدر خوشبختی.
علی مهربونم
هیچ جوره نمیتونم این هجده ساعت رو تقسیم کنم . مثلا بگم اینقدر ساعت اینکار و کردیم اینقدر ساعت اون کار. چون احساس میکنم بهترین استفاده رو از این تایم کم کردیم. هر کاری که دلمون خواست. بدون برنامه ریزی . یهویی و معمولی
با خودم فکر میکنم چقدر آدمیزاد میتونه خوشبخت باشه که واقعی شدن رویاشو به چشم خودش میبینه. همون وقتی که تو ماشینت نشستم انگار وارد خوابم شدم اینقدر ذوق زده شدم که نتونستم نبوسمت. اروم آروم دنیای عجیب رویای شیرینم واقعی و واقعی تر شد. با اون اسپرسویی که تو ماشین خوردیم، فهمیدم خواب نیستم، داشتم اسپرسو میخوردم که نخوابم...
... رویا در بیداری
کتابخانه ی نیمه شب رو تمام کردم. قهرمان داستان بعد از خودکشی وارد نسخه های دیگه ای از زندگیش میشه که حسرتشونو میخورده.
نمیخوام داستانشو اسپویل کنم برات ، اما کاش تو یه نسخه ی دیگه از زندگیم تو جهان های موازی من و تو از همون اول اول با هم و کنار هم باشیم. حتی قد هجده ساعت
یار دورم
من این هجده ساعت رو با هیچی عوض نمیکنم. و باز هم مثل همیشه برای بار هزارم عاشقت شدم.
تو تنها کسی هستی که هر حقی نسبت به من داری. حتی حق اینکه دوسم نداشته باشی. ولی من بزرگترین آرزوم مثل اولین باری که دیدمت اینه که قلبت برای همیشه مال من باشه.
بمون برام علی مهربون من
که از تو فقط همین یه نسخه هست. نیمه ی منی که کنارم نیست.
عاشق تو ، زریِ تو