علی مهربونم سلام
الان خوابت برده ولی من خوابم نمیبره، دارم به تو فکر میکنم به اینکه چقدر ماهی و با اینکه ازم دوری و فاصله هاست بینمون و زمین و زمان در تلاشن که دور بمونیم از هم ، بازم هوامو داری و دلت پیشمه .
امروز گفتی بیا برات یه دوست پیدا کردم که اومدی تهران تنها نباشی .
خانمِ رفیقِ قدیمیت که پزشکه و هم تیپ خودم. گفتی فکر میکنی باهم نقاط مشترک زیادی داشته باشیم . پیجشو برام دایرکت کردی . راست میگفتی ، از همین الان مطمئنم حرف زیاد داریم با هم.
علی جونم چرا نمیرم برات؟ که از همون دور دورا بازم نزدیکترینی.
اونوقتی که اینو گفتی بهم ، منم کلی برای خودم فانتزی ساختم که دعوتشون کنیم خونمون و من غذاهای شمالی درست کنم و اونا دوست داشته باشن، و یادم باشه دنبه نریزم تو غذا که تو دوست نداری. و اینکه سوپ و میرزا قاسمی و پیش غذا میدونی ، نه خودِ غذا و چقدر کیف کردم از همین از تو دونستم هام. که دلت چی میخواد و چیا رو دوست نداری ، از شناختنم.
و چقدر ببالم به خودم که تو منو بلدی، میدونستی که از زهرا خوشم میاد.
یار دور قشنگم!
میبینی دنیا چقدر لجش میگیره که با این همه سنگی که میندازه جلوی پامون، بازم من با تو اینقدر روشنم؟
اونقدر که اون مریض بخش روان هم فهمید و بهم گفت.
عشق زری !
دنیا هر چیو از ما بگیره ، نمیتونه لذت خاطراتی خوبی که باهم ساختیمو ازمون بگیره .
هر روز میخوام که عکستو برام بفرستی و وقتی میبینمت و چشام میفته به چشمهای عسلی زیبات ، ایمان میارم که هنوز این دنیا جای زنده موندن و زندگی کردنه.
محبوب زیبای من ، بمون برام بهترین رفیق
عاشق روی ماه تو، زری