علی مهربونم سلام
امروز از صبح یه ویرگول کشیده بودم رو دستم ، انتهای انگشت شست دست چپم که یادم بمونه برات نامه بفرستم . چون ۲۱ مهره .
دو سال پیش دورو بر همین ساعتها بود که تو پارکینگ با لباس خاک و خلی یه بسته کبریت به دست عاشقت شدم. خنده دار ترین پوزیشن و خنده دار ترین لوکیشنی که یه آدم میتونه عاشق یه آدم دیگه بشه.
ولی من شدم و اصلا هم نخندیدم ولی شاد بودم چون این، امید بود که دلمو گرم و روشن کرده بود.
دلم روشن بود به اینکه شاید تو همونی باشی میگن نیمه ی گمشده ی آدمی.
و امید
قدرت واقعی یک قلب است.
علی عزیزم دو ساله که هر روز با هم در ارتباطیم. عین هر روز
حتی اون موقع که اینترنت جهانی قطع شده بود و در به درِ سروش و ایتا و .... شده بودیم.
و من عین هر روز غیر از اون روزهایی که لجمو در میاری و غر میزنم ، عاشقت میشم.
هر روز عاشق تر از دیروز چون با تو کسی هستم که دوست دارم و میخوام باشم.
و اون رزی ای که در آینده با تو تبدیل به زری خواهد شد رو دوست دارم.
خلاصه که

میخواهمت چنانکه شبِ خسته، خواب را...
#قیصر_امینپور
و دعای همیشگیم
برسم بهت برسی بهم
میبوسمت از دور و به زودی از نزدیک
عاشق روی ماه تو ، زری تو