محبوب شیرینم ، علی جانم سلام !
سه روزه از پیشم رفتی. چقدر به ظاهر کمه. ولی تو جونش انگار هزار ساله. اونقدر دلتنگتم که هر جا علامتی ازت هست ناگهان اشکم جاری میشه و این جریان ساریه چون تو در و دیوار این شهر، همش از تو یادگاره، چجوری به این زودی یادم بره گرمی دستتو یا روشنی نگاهتو.
تا امروز دلم خوش بود نزدیک سیصد کیلومتر دور شدی ازم. غم فردا رو چه کنم که این فاصله میشه هزار ؟
دلم قدم زدن شونه به شونه ، دست در دست ، تو همون جنگل پاییزی رو میخواد که صدای خش خش برگهای زیر پات هنوز تو گوشمه.

خسته ام علی جونم. میخوام بغلم کنی از پشت دستاتو حلقه کنی دورمو گردنمو ببوسی و هرم نفستو از لابلای موهام حس کنم و لبخند بزرگی رو لبام ظاهر بشه. اونوقت تو همون چند وجب امنیت محض چشامو ببندم و آروم بخوابم. بیدار هم نشدم، نشدم.
معشوق راه دورم سفر بخیر
آیت الکرسی خوندم برات
زود برگرد
قربون چشای مهربونت بشم که وقتی بهم میفته برق میزنه و روشنه ??
عاشق روی ماه تو ، زریِ تو