محبوب قلبم ، سلام
تا کنون سی نامه از من دریافت کردی و این سی و یکمین نامه در آستانه ی نه ماهگی رابطه ی علی و زری است .
و در من دلتنگی عجیب و وصف ناپذیری در حال زایش است با درد ، در تنهایی ، بدون قابله .
دلتنگی دوری از تو، پاره ی تنم و آخرین تکه ی قلبم که نزد توست .
دلتنگی که تا اکنون لمس نکرده بودمش.
علی جانم
دیر زمانی ست که تورا ندیده ام
نبوییده ام
لمس نکرده ام
در آغوش نکشیده ام
و این محرومیت مرا به مرز عصیان و جنون میبرد.
ماضی نقلی : فعلی است که از گذشته آغاز شده ومعمولاً تا حال ادامه دارد
افعالی هستند که برای وصف حال و روزم با تو مصرف میکنم
همواره کوشیدم که بوی تو را ، طعم لبهایت را ،گرمای آغوشت را از بر کنم .
دوری اما ، همه اش را ماضی کرد . گذشته ای که تا حال ادامه دارد .
به هر ترتیب ،با اینکه این من بودم که پس از تکه پاره شدن قلب آزرده ام ، تصمیم بر حفظ اخرین تکه اش برای خودم گرفتم ،بعد از دیدن تو، خواستم دوباره عاشق شوم
قلبم خواست به باورش فرصتی دوباره دهد
و اینگونه شد که آخرین تکه ی قلبم ، تنها دارایی با ارزش وجودم را تقدیم به تو کردم با عشق
و عاشق شدم
بهترین تصمیمی که در تمام عمرم گرفتم .
به قول خودت حیف بود که عاشق نشوم.
منی که عاشقی را بلد بودم .
حیف بود عشق در باور من منفور بماند .
جگر گوشه !
میخواهم بدانی با وجود اینکه از دلتنگی ات سخت بی تابم و مهجور ، ذره ای اما پشیمان نیستم چون سخت آزاد و شادمانم چون میدانم کسی در این جهان بزرگ و ترسناک ، هست که مرا می فهمد و نگاهبان آخرین تکه ی قلب من است و حتی بهتر از خودم از او مراقبت میکنی. ( من مسئولتم ، گلم )
یار دور زیبای من !
امروز تو را خیال کردم . دست در دست هم قدم زنان در انشعاب کم عمق رودخانه ای در جنگلی انبوه .

با صدای شر شر آب و پرندگان خوش صدا و جیرجیرک ها
به قول فریدون :
چنان شاد ، خوش ، گرم ، پویا که گویی به سرمنزل آرزوها رسیدیم .
مرا بوسیدی ، تو را بوسیدم و ....
و اینگونه ماضی را به مضارع تبدیل میکنم و بوی تو را ، طعم لبهایت را ،گرمای آغوشت را از بر میشوم .
عزیز تر از جانم !
وقتی از دوری و دلتنگی کسی اشک میریزم ، علاقه ی من به او حتمی است.
و دوست داشتن تو برای من ، امریست محتوم .
میبوسمت از دور
و به زودی از نزدیک
عاشق تو ، زری تو