علی جونم سلام
صبح قبل از اینکه آنلاین شم صبح بخیر گفتی و گفتی تازه کارت تموم شده و میخوای بخوابی و ممکنه تا ده بیدار نشی ، الان که نامه رو شروع کردم ساعت ده و سی و هفت دقیقه هست.
راستش حوصله ی نامه نوشتن تو گوشیِ سلفون کشیده و تایپ کردن با دستکش از پشت شیلد رو ندارم ولی دوست دارم و میخوام برات بنویسم .
سعی کردم تند تند تا زمانی که خوابی به کارهام برسم و این تایم که بیدار بشی کمی آزاد باشم برای تو .
الان نیم ساعته دارم بهت فکر میکنم ، فیلمی که تو خونه ی سفیدمون رو همون مبل سه نفره با هم تماشا کردیم، تمام شده ، تو نشستی رو مبل و منِ تنبل هم طبق معمول ولو و سرم رو پاهای تو و دیوونه ی بازی انگشتات با موهای من و خیلی چیزای دیگه که نمیتونم اینجا بنویسم . خدا این شادی های کوچیک و ازم نگیره ، حداقل چند روز با همین فکر و خیال، خوشم .
یار دور قشنگم
مگه من چه لذتی از این دنیا خواستم جز آغوش گرمت، جز لمس دستات که این دنیا اینقدر بد قلقی میکنه؟
حالا که دنیا قرار نیست به ساز ما برقصه بیا خودمون برقصیم با صدای سه تار تو با آواز قلبم مال تو یار ...
چشماتو ببند من جلوت ایستادم با پیرهن گلدار بنفش که دامنش رسیده به زانوهام با یه سنجاق مروارید لابلای موهام که یه طرف جمعشون کردم و ریختم رو شونه ام و رژ بنفش که لبامو براق کرده ، دستام تو دستاته ،چشم مقابل چشم ، با هم تاب میخوریم و میرقصیم
هر چند ناشیانه هر چند پر از نقص اما عاشقانه و دلبرانه
بگم دوست دارم بگی دوسم داری ...
چه شادی عظیمی
اینجاست که نزار قبانی از طرف من میگه:
وقتی دوستت دارم
از مژگانم گندم میروید
انگور
انجیر
ریحان و لیمو ...
دوستت دارم علی مهربونم ?
میبوسمت از دور و به زودی از نزدیک
صبر میکنم ، صبر کن
پی نوشت:
ساعت ۱۱ و بیست و نه دقیقه هست
تازه پا شدی و میخوام دعوتت کنم به ویرگول
عاشقتم عشق زری