سابقه آشنایی من با ماما و شغل مامایی به خیلی وقت پیش برمیگرده. انقدر که خودم یادم نیست. در واقع اگه بخوام قضیه رو باز کنم حرف ۵ سالگی و ۱ سالگی و شش ماهگی و یه هفتگی و .... نیست. اولین تعاملم با ماما به ثانیه صفر برمیکرده. اولین نفری که منو دید یه ماما بود و تو چه وضعیتی هم منو دید. لخت مادرزاد. لخت ماما بین. ضعیف، بی دفاع و در نهایت آسیب پذیری
دومین بار رو بهتر یادمه. با پدرم منتظر به دنیا اومدن داداش کوچیکه بودیم. یه در باز شد. یه نوزاد رو داشتن میبردن توی یه چیزی شبیه روشویی بشورن. داد زدم: خانم یه وقت داداشمو با یکی دیگه عوضش نکنین. شلیک خنده بود که از ماماهای اونجا بلند شد.
بعدها یه دخترعمو و دخترخاله م ماما شدن و سهم ما از دانش مامایی یه سری سوالات متداول و شیطنت امیز بود که میپرسیدیم. و به شوخی بهشون میگفتیم کار شما کتک زدن بچه س.برای اینکه شروع کنه به گریه کردن و نفس کشیدن.

از نظر جهانی بخوایم حساب کنیم قضیه ماما واسه من خیلی خنده دار تره. یادمه تو فیسبوک یه نفر تو توضیحات شغلش نوشته بود midwife . و من سعی کردم با اطلاعاتی که دارم معنی این کلمه رو پیدا کنم. پیش خودم گفتم wife که تکلیفش معلومه. mid رو هم با استفاده از واژه middle east معنی کردم و یه جوری ربطش دادم. حاصل ترجمه کلمه جالبی از آب در نیومد. نصفه همسر یا یه چیزی تو اینمایه ها.خوشبختانه گوگل ترانسلیت به کارماومد و معنیشو گفت.
تا اینکه یه اتفاقی افتاد که مسیر زندگیمو عوض کرد.
تو پرسه های با هدف توی اینترنت خیلی اتفاقی با یکی آشنا شدم. از معدود کسایی بود که به شغلش باور داشت، براش تلاش میکرد و توی شغلش موفق بود. جوری اتفاقات شغلشو با آب و تاب تعریف می کرد که همیشه منتظر بودم بیاد و داستانی جدیدشو بگه. فوق العاده هم پاسخگو بود. هر کی هر سوالی می پرسید چه بیمار چه همکار چه دانشجو جواب میداد. به جرات میتونم بگم خیلیا رو علاقه مند کرد به حرفه اش. و باعث شد رشته تحصیلی اونو انتخاب کنن.
فک نکنم نیاز باشه بگم که اون کسی که من باهاش آشنا شدم زری من بود، و شغلی هم که داشت مامایی بود.
زری عزیزم.
قبل از اینکه خودتو بشناسم، احساسات قشنگتو درک کنم، مهربونیتو، بها دادنتو به خودم حس کنم، قبل از همه اینها با شغلت آشنا شدم. با همه اتفاقات عجیبی که تو کارتون میفتاد. برای من که کارم خیلی وقتا محدود میشه به یه کامپیوتر و سر کله زدن با چهار تا مثل خودم، شغلت خیلی هیجان انگیز بود. هر روزش متفاوت بود. هر بار با آدمای جدید سر و کار داشتی و....
از دور میدیدم به شغلت باور داری به بهترین شکل انجامش میدی. عاشق کارت بودی وهستی و به جرات میتونم بگم موفق ترینی. با ذره ذره وجودت کارتو انجام میدی و میدونم اگه بهت بگن یه هفته مدام کار کن و خونه نرو خسته نمیشی.
و راجب شغلت
الان که فکر میکنم اگه کار خدا آفرینش، و کار مادر نگه داری باشه، کار تو در امتداد اینا قرار داره. ماها قبل از اینکه به دنیا بیایم به ماما نیاز داریم. شاید اولین کمکی که تو زندگیمون بهمون میشه اولین تماسمون با دنیای بیرون به دست ماما باشه.
دیروز یه متن جالب دیدم راجب روز مامایی. عینا برات مینویسمش:
"مامایی، حس با شکوه ترین لحظه هاست.
دیدن زیباترین اشک ها و دلنشین ترین لبخندهاست.
مامایی لمس ثانیه های باشکوه یک تولد است.
درآغوش گرفتن هدیه پاک خداوند است.
مامایی چیزی نیست به جز عشق."
زری قشنگم
بعد از آشنایی با تو، تصور من خیلی عوض شد. جدای از کاری که انجام میدی و کمکی که به دیگران میکنی، نفس کارت جالبه. کار کردن در لحظه صفر. لحظه ای که هر کدوم از ماها پا به این دنیا میزاریم. لحظه ای که ماراتون زندگی شروع میشه. تو شاهد اون لحظه هستی. خیلی وقتا تنها شاهد. هر بار با دیدن تولد یه نوزاد و گریه اش اشک توی چشمام میاد. چه لحظه خاصیه. تو شادی مادرا رو میبینی، اشک پدرها رو ، خوشحالی همراهانو. من جای تو باشم بعد هر زایمان باید بشینم یه دل سیر گریه کنم.
البنه که کار تو سختی های خودشو داره. همیشه همه چیز اونجوری که میخوایم پیش نمیره. بارها ناراحتیتو بابت اتفاقات بد دیدم. و صبوری و تحملت رو تحسین کردم. از طرف دیگه فکر کن 20 تا زن بخوان یه جا توی یه محیط زنونه کار کنن. این شغل قطعا جزء مشاغل سخت و زیان اور و فرسوده کننده س!! میبینم چه چطور از دست دیگران و رفتارای نا به جاشون حرص میخوری. ولی.. زری من بیدی نیست که از این بادا بلرزه
زری کوچولوی من
سه چهار ماه پیش بهم گفتی روز جهانی ماما وجود داره. اون موقع من پیش خودم گفتم حالا کو تا اون روز. چقدر سریع اون روز از راه رسید. چند روزیه بهت میگم روزتو تبریک نگفتم. تو هر بار میگی گفتی که. یا میگی بگو دیگه.
زری جونم
در حق تو کم لطفی بود اگه میخواستم به یه تبریک خالی بسنده کنم. تویی که این همه دلسوزانه زحمت میکشی. تبریک یک خطی مختص کسیه که کارشو تناسب ساعت کارکرد - دستمزد میبینه. نه تویی که خدمت به خلق رو مبنای کارت گذاشتی.
زری عزیزم
روزت رو تبریک میگم بهت. امیدوارم درجه های ترقی و موفقیت رو همینطور به سرعت طی کنی. من به کارت ایمان دارم. به تلاشت و مطمئنم همینطور که الان در جایگاه خوبی ایستادی، قطعا به چیزی که شایستشی میرسی. و من شاهد پیشرفت و موفقیت روز افزونت خواهم بود. و چقدر احساس غرور کنم از بازگو کردنشون.
آخر کلام
همه اینا رو گفتم که بگم تو الان برای مراجعه کنندگان midwife هستی. همه تلاشم اینه تا در آینده نزدیک برای من این پیشوند mid حذف بشه.
دوستت دارم زری پرتلاش من
روزت مبارک