یک:
زری زیبای من
حتما میدونی که قبلا از نگاه دیگران یکمسلمون بودم. نماز و روزه و هیات و... رو به جا میاوردم. بنا به دلایلی تو هر مرحله از زندگیم این ایمان و عقیده کمرنگ و کمرنگ تر شد.
کلاس چهارم دبستان اولین سالی بود که روزه گرفتم. همینجوری گفتم دوست دارم روزه بگیرم. پدر و مادر گفتن اگه اذیت شدی نگیر.اون سال همه ی ۲۹روز ماه رمضون رو روزه گرفتم.البته اون سال ها ماه رمضون زمستون بود و اونقدرا سخت نبود. جالب اینجاست تنها سالی که کل روزهای ماه رو روزه گرفتم همون سال بود.
سال بعد داداشم و من تو یه مدرسه بودیم. ماه رمضونی زنگ تفریح خوراکیهاشو میاورد بهم میدادمیگفت نصفش مونده. منمبرای جلوگیری از اسراف روزه مو باهاش باز میکردم.
سال های بعدش یا چند روزی مریض شدم یا مسافرت پیش میومد و این اواخر ماموریت هم بهش اضافه شده بود.
بعدتر جایی مشغول کار شدمکه نمازخونه نداشت و فریضه نماز هم کم کم حذف شد.
این شد که از مسلمونی برام یه آیت الکرسی موند که قبل از پرواز میخوندم.
البته شب های قدر هم یه وقتایی دراز کشیده از رادیو دعای جوشنکبیر گوش میدادم.
تا اینکه دیشب بهم گفتی یه کاری بگممیکنی؟ پیش خودم حدس زدم چه جور کاری میخوای انجام بدم. خدا خدا میکردم کار سختی نباشه. مثلا نگی نماز جعفرطیار بخون. بعدش که گفتی سوره واقعه و توحید و هفتا یا الله نفس راحتی کشیدم و بهت گفتم که خوبه دراز کشیده هم میشه انجامداد. که تو گفتی نه. نشسته و با احترامبخون.
دو سه تا سایت گشتمتا سوره رو با فونت خوانایی پیدا کنم. سوره رو خوندم. ترجمه هم داشت. ترجمه ش رو هم خوندم. سوره توحید هنوز یادمنرفته. خوندم و هفتا یا الله رو با انگشتمشمردم. دو سه تا بیشتر هم گفتم که کار از محکمکاری عیب نکنه.
بعدش بایستی آرزو میکردم. ولی چه آرزویی من میتونستمداشته باشم جز تو؟
اول از همه واسه سلامتیت آرزو کردم. بعد واسه اینکه کنارمباشی. سالیان سال کنار هم با خوشی زندگی کنیم.
امروز فهمیدم دیشب خیلی اذیت شدی. دلمگرفت. یعنی میشه زری جونم؟
دو:
از دو روز پیش ناراحتی. هر چی اصرار کردمبگی چی شده میگفتی چیزی نیست. طبق معمول اول به خودمشک میکنم. یه مروری میکنمببینمچیزی ناراحتت کرده یا نه. یه وقتایی میگم کاش یه درجه اصراری روی آدما نصب میشد که بفهمیم حد اصرارمونچقدر باشه که طرفمون به حرف بیاد. اوجوری میدونیم که اصرار کنیم یا نه. گیر سه پیچمونو ادامه بدیم یا شلش کنیم
امشب بالاخره از ناراحتیت گفتی. داشتی تعریف میکردی که یهو یاد یه سری چیزا افتادم
دلم خیلی تنگ شد برات. زیاد. یاد خنده هات. شوخیات. نگاه شیطنت آمیزت. اون وقتایی که منمیگم دوست دارمو خودتو میزنی به اون راه. اون روزایی که اوضاع اینطور نبود و تو همش از این سمینار به اون گردهمایی و کارگاه میرفتی و من سر به سرت میزاشتم. یاد اونشب سرد پر از استرس گه تا صبح تنها بودم و منتظر دیدنت با کوهی از نگرانی.
همه اینا یه لحظه از جلو چشممرد شد
نشد همشو بگم برات. تند تند نوشتم برات. گفتم که یه هدیه هم از من طلب داری. شاکی شدی. نمیدونمچرا. حرف من ربطی به اتفاقات نداشت. شرایط ایجاب میکنه که باهات هماهنگ کنم. ولی تو ناراحت شدی.
در هر صورت فردا توضیح میدم برات. سوء تفاهمبرطرف میشه. ولی...
دوست دارمعزیز دلم
خوب بخوابی مهربونم