زری عزیزم
خودتو آماده کن که علی با یه بار غر اومده.
ساعت نزدیک ۶ صبحه. من کارمو واسه امرور تموم کردم و اومدم تو رختخواب.
مثلا عیده. صبح زود ساعت ۱۱ بیدار میشم. لپ تاپ روشنه و کار میکنم. کاری که این روزا اصلا حوصلشو ندارم. کارم تا ساعت ۵ صبح طول میکشه. دلخوشیم حرف زدن با توه و حس خوبی که ازت میگیرم.
قرنطینگی تو تمومشده و الان متوجه دلیل ناراحتیت روز قبل از اتمامش میشم. میدونی من همیشه میگمبزار اتفاق بیفته و یه کاریش میکنم. ولی تو از قبل فکر همه چیو میکنی. تو میدونستی اینجور میشه. من و تویی که تا سه روز پیش لحظه به لحظه از همخبر داشتیم الان دور افتادیم از هم.
الانکه اومدم تو رختخواب آهنگمون رو دارم گوش میدم. واتس اپو چک میکمببینمکدومعکسات از گزند داس دروگر delete for everyone در امان مونده. عکساتو میبینم و میرم عقب. میرسمبه وقتی تهران بودم. وقتی با کتاب هایکو درست کردی. عقب تر و عقب تر. همینجوری دلتنگ تر میشم.
امروز راجب عادت حرف زدی. اینکه آدما عادت میکنن. مشخص بود ته ذهنت ناراحتی. منم ناراحت که نه ولی دلمگرفت.
تو فیلم مطرب یه هدف و آرزو هست که طرف براش ۳۰ سال صبر میکنه. تو سینما به آرزوی خودم فکر میکردم. به تو. به اینکه منچقدر باید صبر کنم. و اینکه آخرش به کجا میرسیم. اون لحظه اشک از چشمامسرازیر شد.
زری من. میخوامبدونی چقدر دوستت دارم.بیشتر از همیشه. همه احساساتت رو هم متوجه میشم. قدرتو میدونم عشقم.
دلتنگتشده بودمگفتمبیاماینجا یکمحرف بزنم. میدونماصلا نامه قشنگی نیست. ذهنم نامرتبه اینجوری خودشو نشون میده. دوری از تو روش اثر بد گذاشته.
بزار به اینفکر کنیمکه تموم شده. میدونی این کرونا باعث شدکه بیشتر قدر زمانو بدونم. قدر فرصتارو. هر چند به چشمنیاد. اگه تا یه ماه پیش دنبال یه زمان و روز خالی از کار میگشتمکه ببینمت، الانفقط دنبال یه روزی میگردم که بتونم بیام. فارغ از اینکه چنتا کار دستمباشه.
رویای هر شب من.
میخوابم به امید اینکه خوابتو ببینم شاید ابی روی اتیش این ذهن مشوش باشه. دوستت دارمزری خودم.
پ.ن. این نامه رو چند بار وسوسه شدم پاک کنم. ولی گفتمببینیش. دوس نداشتی نگهش نمیداریم. شاید ذهنم خالی تر بشه. یه نامه قشنگ.برای عشقمبنویسم.