زری زیبای من
نمیدونم چقدر از کتاب بار هستی یادت مونده. کتابی که تو بهم معرفی کردی و با خوندنش عاشقش شدم. یه جا در مورد تکرار میگه که انسان از تکرار گریزانه. بر خلاف حیوانات که تکرار جزئی از زندگیشونه.
ولی من نمیدونم چرا تکرار با تو برام دلپذیره. مرور خاطرات لذت بخشه. روتینی که طی روز با هم داریمنشون میده که عشقمون مثل یه غذایی که آروم آروم حرارت بهش دادی جا افتاده. عشقی عمیق، از اعماق وجود و فوق العاده قوی.

روزامو با تو شب میکنم و شب ها با این امید میخوابم که فرداش صبح بخیر تو اولین چیزیه که میبینم. به قول خودت به امید اینکه یه روز بیدار بشم و بیینم کنارمی و بگم: زری یادته چه روزگاری بود وقتی از هم دور بودیم و تو بگی: الان عمرا بتونم یه روز اونجوری زندگی کنم.
میرسه اون روز زری من
تا اون روز از آرامش بودنت و داشتنت لذت میبرم که غنیمته تو این روزگار نامرد.
عاشقتم
علی تو