ویرگول
ورودثبت نام
نامه های علی و زری
نامه های علی و زرینامه های شماره دار نوشته ی زری هستن و بی شماره ها نوشته ی علی
نامه های علی و زری
نامه های علی و زری
خواندن ۶ دقیقه·۷ سال پیش

رساله ای در باب سحرخیزی علی و روزمرگی هامون


زری عزیز من

این نامه رو صبح میخونی پس اول از هر چیزی میگم صبحت بخیر.

تو نامه قبلی که حسابی از خجالت من در اومدی و عالم و آدم فهمیدن علی تو اونقدر سحرخیزه که ساعتشو روی ده و نیم تنظیم میکنه و اونقدر به آلارم ساعت اهمیت میده که ده و سی وهفت دقیقه هنوز بیدار نشده و ایضا انقدر خوش قول و وقت شناسه که یازده و بیست و نه دقیقه از خواب بیدار میشه.

ولی در عوض تو سحرخیزی. به معنای واقعی. حسودیم میشه به ساعت بیولوژیک بدنت که راس ساعت 6 از خواب بیدارت میکنه. میدونی ساعت بیولوژیک بدن من فقط جمعه ها خوب کار میکنه. البته صبح جمعه چند عامل خواب رو زهرمارم میکنن. یکش اون ساعت بیولوژیک ناکوکه. دو عامل دیگه هم هست.

یکی اینکه از شما چه پنهون چند تایی قمری تو کانال کولرمون لونه کردن. اولش یکی بود. بعد شد دوتا، بعد چهار، الان فکر کنم هشت تایی باشن و به یاری خدا در سال جهش تولید تا آخر ماه به شونزده تا، و بعد سی و دو و شصت و چهار و ... ایشالا تا آخر سال چند مگا قمری داشته باشم. (به حق این سال پربرکت که مزین به نام جهش تولید شده). این قمری های ما رو ظاهرا با زری من تو یه آزمایشگاه تنظیم کردن. چون ساعت بیولوژیک بدنشون تنظیمات مشابه داره. قمری های ما که از قضا لونه شون منتهی به تخت خواب منه از ساعت 6 صبح بیدارن و به فعالیت های ورزشی و در عین حال انواع بحث و جدل لفظی و فیزیکی میپردازن. و با خواب من پیوند کوالانسی برقرار میکنن.

و اما دومین عامل یه عامل درونیه که همه باهاش کمابیش دست و پنجه و مثانه نرم میکنن. که با توجه به عضو بدنی که اسم بردم دیگه نیاز به توضیح اضافی نداره.

حالا تا اینجای نامه خواستم میزان خوابمو توجیه کنم. بگذریم. آخه این نامه راجب خواب نیست. جان؟ راجب چیه؟ می گم برات.

زری من

میگن هر رابطه ای بعد از مدتی دچار روزمرگی میشه. عادی میشه. شاید باعث بشه طرفین از هم دور بشن. دیگه اون ذوق و شوق گذشته رو نداشته باشن و...

به روزمرگی های خودمون فکر کردم. اینکه این مدت چی تکراری شده. راستش دیروز راجبش فکر کردم. یه کوچولوش رو هم تو واتس اپ بهت گفتم. ولی ترجیح دادم بقیشو یک باره اینجا بگم تا اینکه تو پیام بخوام قطره چکونی و خورد خورد توضیح بدم.

روزمرگی من و تو از صبح شروع میشه. همیشه تو اول صبح بخیر میگی. حتی مثل الان که من زودتر از تو بیدار شدم، صبح بخیر نمیگم. عادت کردم به اینکه روز رو تو شروع کنی. نمیدونم اگه یه روز بیدار بشم و صبح بخیر رو نبیبنم چه فکری کنم و چه عکس العملی نشون بدم. البته که نگرانت میشم. ولی بعدشو نمیدونم....

بعد از صبح بخیر و شروع کار و الهی به امید تو، میریم تو فاز همگام سازی اطلاعات. ما بهش میگیم سینکرونایزیشن. اینکه دو سیستم یه اطلاعات خاصی رو همگام کنن انگار که عین اون اطلاعاتو هر دو تا داشته باشن. با اینکه ربط کارمون به هم دیگه مثل تشابه طرز تفکر آقایان شاه دوست و منتظرالمهدیه، ولی از همه احوال همدیگه خبر داریم. جوری که میتونم اکانتت رو بگیریم و گزارشات روزانتونو پر کنم. تو هم میتونی به جای من جلسه بری و از پیشرفت پروژه و مسائل و مشکلات پیش رو بگی.

وسطای همگام سازی با هم تماس میگیریم. و بخشیش رو از طریق تماس تلفنی منتقل میکنیم. چیزی که روز به روز داره سهمش در تبادل اطلاعات بینمون بیشتر میشه. (رحم الله من یقرا الفاتحه لجمیع الاموات بالاخص مرحوم جراهام بل)

بخش جالبش وقتیه که میایم خونه. روزمرگی ما با همه فرق داره. این چیزیه که حس میکنم من و تو رو حداقل از همه کسایی که میشناسیم متمایز میکنه. با هم شروع میکنیم یک کتاب رو میخونیم. یادداشت های همدیگه رو بررسی میکنیم. راجبش تحقیق میکنیم و وقتی که خوندن تموم میشه میرسیم به مرحله بررسی.

زری من! نمیدونی چقدر لذت میبرم وقتی باهات راجب کتاب حرف میزنم. راجب دیدگاه هامون. برداشتمون. نقاط مبهم. این چیزیه که همیشه آرزوم بوده و الان دارمش. میدونم تا همیشه این قرار کتابخونیمون پابرجاست. و هر بار بهتر همدیگه رو میشناسیم. بخش های ناشناخته ذهن همدیگه رو کشف میکنیم و ازش استفاده میکنیم در جهت نزدیکتر شدن.

فیلم ها رو هم دورادور نگاه میکنیم. راجبشون حرف میزینم و بازم من لذت میبرم از همفکری باهات. از اینکه با تو به یه چیز فکر کنم. زری هیچ میدونستی چنتا فیلمو گذاشتم کنار که با هم ببینیم؟ حتی اگه این با هم دیدن 20 سال دیگه مقدور بشه. نمیبینم تا با هم ببینیم.

زری قشنگم.

بعدها که برای همیشه میای پیشم این روزمرگی ها بیشتر و بیشتر میشه. میریم تئاتر، همونایی که نمایشنامشونو با هم خوندیم. همون نمایش نامه های نویسنده ی محبوبت: اشمیت.

قشنگترین لباسامونو میپوشیم، تیپ میزنیم میریم رستوران و فست فود. از فست فود و غذا فروشای دوره گرد گرفته تا رستورانای لوکس. همه رو امتحان میکنیم.

میریم بازار خرید میکنیم. میریم هایپر، فروشگاه زنجیره ای. پیش خودم میگم چه خوش بگدره خرید کنار تو. یه سبد برداریم و پرش کنیم از همه چی. فکر میکردی یه خرید انقدر لذت بخش باشه؟

میریم پیاده روی، میریم پارک، روی نیمکت میشینیم و برای آدماییی که میبینیم داستان زندگی میسازیم. نقش میدیم بهشون: عاشق، قاتل زنجیره ای ، مهربون، جانی، گرفتار و....

در آخر اگه یه وقتی مثل الان قرنطینمون کردن یه راه میمونه برامون: آشپزی. غذا درست کنیم. تو غذا درست میکنی. من کمکت میکنم.


عاشقتم زری تکرارناپذیر من.





۵
۵
نامه های علی و زری
نامه های علی و زری
نامه های شماره دار نوشته ی زری هستن و بی شماره ها نوشته ی علی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید