زری زیبای من
سلام
عادت کرده بودیم اینجا از هجر و دوری بنویسیم. از دلداری دادن ها، از غصه نخور ها، از این هم میگذره ها
ولی الان میخوام از خوشی بنویسم. از روز اول سالی که با تو شروع شد.
بعد از این همه مدت دوری که حسابش، از دستم در رفته، عمرا فکرشو نمیکردم که تو چنین روزی ببینمت.
دو شب پیش برات یه آهنگ نسبتا قدیمی فرستادم که میگفت:
?
تو نزدیکی که ماهی ها به سمت خونه برگشتن
به عشقت راه دریا رو بازم وارونه برگشتن
تو این دنیا یه آدم هست که دنیاشو تو می بینه
کسی که پای هفت سینت یه عمر سیب می چینه
کنار سبزه و سکه کنار آب و آیینه
تموم لحظه های شب سکوتت هفتمین سینه
تو هم درگیر تشویشی مثه حالی که من دارم
برای دیدنت امشب تموم سال بیدارم
هوای خونه برگشته تموم جاده بارونه
یه حسی تو دلم میگه تو نزدیکی به این خونه
?
چه زود این ترانه تعبیر شد. راست میگفت. تو نزدیک بودی. دنیام هستی و آرزومه بودن کنارت سر یه سفره هفت سین باشم.
برای دیدنت تموم سال بیدار بودم.
بیدار بیدار. با چشم های باز

توصیفش سخته. اون حس قشنگ دیدنت. اون ناهار دلچسب. از این جهت دلچسب که کنار تو بود. قدم زدنمون تو اون مجموعه.
بوسیدنت. قهوه درست کردنمون به روش من. و چشمای باز تو که با تعجب نگاه میکردی ببینی قراره چه کار عجیبی انجام بدم.
چقدر کنارت خوش گذشت. هر کی ما رو میدید میفهمید چقدر خوشبخت و خوشحالیم. اون نگاه مهربونی که به هم داشتیمو هیچ جا ندیدم. خیف نباشه انقدر کم همدیگه رو میبینیم. این نگاه باید نگاه هر روزمون باشه. که مطمئنم وجودش تراز عشق رو تو هر جایی که باشیم بالا میبره.
خلاصه زری جونم.
اگه یه ماه پیش فالگیری یا رمالی بهم میگفت اول فروررین زری رو میبینی اول به عقلش شک میکردم و بعد از امروز میرفتم باهاش،بیعت میکردم و گواهی میدادم پیامبری چیزیه.
فکرشو بکن سال ۱۴۰۰ باشه، شنبه نوروز باشه، و تو رو ببینم. دیگه تا آخر سال و قرن همینه.?
عاشقتم مهربونم.
بمونه به یادگار ۱۴۰۰/۰۱/۰۱