سلاممم به همه. علیرضا اومد و میخواد دوباره بنویسه... این روزا به معنای واقعی جنگ داخلی رو دارم تجربه میکنم و نمیدونم چمه. فکر میکنم چون بی هدف زندگیم شاید داره دیووونم میکنه و باعث شده یکساعت حالم خوب باشه و یکساعت نه. و دنیال تفریحات زودگذر شدم و همش دوست دارم تفریح کنم و انگار عمرم داره کم‌کم تموم میشه و افتادم رو دور تند... و به فکر آینده نیستم. درصورتی که همیجوری الکی الکی سنم شد ۲۵ و نگران کننده است. اما زدم به فاز بی خیالی و این خطرناکه. نمیدوتم چه راه حلی برای این وضعیت پیدا کنم که این جنگ داخلی بخوابه و با خودم به صلح برسم. البته ناگفته نماند که یکم بهتر شدم نسبت به پارسال...
علیرضا صبورتر و قوی تر شده . و زندگی سراسر آزمایش درد و رنج و علیرضا روز به روز بهتر میشه. کم نمیارم
اگر کم بیارم بازم بلند میشم. بخاطر خانواده ام که چشم به راه من هستند. علیرضارو خواهم سخت. نمیدونم چجوری ولی راهش رو پیدا میکنم.
