این عکس ها که می بینید واقعی است ، اینجا پلدختر است ، شهر جنگی یا خیالی نیست شهری واقعی است که مردم آن با آسایش در آن زندگی می کردند . شهری پر از خاطرات کودکانه ، شهری غریب که تا این زمان ناشناخته بود ،اینجا شهری غرق شده در گل و لای ....فکر نکنید این عکس ها مال سال های گذشته است نه اینها مال همین روز هاست . سیل هر چه بود امد و رفت و هر چه خواست با خود برد از شغل های مردم گرفته تا عروسک های بچه ها ، ازخاطرات و یادگاری ها تا مرگ واقعی بعضی از مردم ... هرچه از سیل ماند مانند یک منت یا یک هدیه ناچیز است . نبض زندگی اینجا وسط این گل و لای نه که نزند ولی بسیار کند است کند ، کند ولی نباید با بغض و حتی با ناراحتی وارد شهر شد چرا که مردمش هنوز هم لر صفت هستند ، مهمانواز ، مهربان ، خوش رو و... اینجا نبض زندگی گرچه کند است اما حیات وسط همین حیاط های پر از گل و لای جریان دارد وقتی به شهرم نگاه میکنم انگار پایان زندگی است اما نه وقتی به مردم آن نگاه می کنم امیدی در دل آنها جاریست که در چشم های آنها موج می زند .
