تعریف نخست:
۱.رویکردی سنتی:ابزاری برای ارتباط میان انسان ها
۲.ارتباط در واقع رویکرد ثانویه ی زبان است.در واقع زبان نماینده ی یک( نظم جمعی) و به ویژه یک (نظم معنایی) است و یک جهان بین الذهانی و تاریخی است و دنیایی از آگاهی،شناخت،فرهنگ،تعلقات،عواطف،کنش،تجرب و قدرت را نمایندگی می کند.
تعریف دوم:
زبان از علائم یا نماد هایی تشکیل شده است که معنا را منتقل میکنند و ویژگی های آن :۱.نمادین و علامتی است۲.منطقه و معنی دار۳.زاینده است۴.قانونمند است.
تعریف سوم:
زبان مجموعه ای از نشانه های قراردادی است که در امتداد یک بعد(زمان)برای انتقال پیام استفاده می شوند و منظور از امتداد یک بعد این است که هر نشانه پس از هر نشانه ی دیگری به نوبت می آید.