ویرگول
ورودثبت نام
علیرضا
علیرضاIf you gaze for long into an abyss, the abyss gazes also into you. Friedrich Nietzsche
علیرضا
علیرضا
خواندن ۲ دقیقه·۴ سال پیش

مسئله آنها نیستند، مسئله منم.

گاهی هم خودخواه باش، در شرایط مختلف. بگذار نباشند، به جهنم. قبلا به تو گفته بودم که این مردم همین اند. قبلا به تویی که خودم هستی، گفته بودم تویی که با وقت گذاشتن برای آنها به آنان ارزش بخشیدی. هرچیزی؛ اشخاص، اشیاء، مکان ها. خودت برایشان معنا ساختی. خودت ایده هایی را شکل دادی. لابد خودت هم از پسشان بر می آمدی! خودت زمین خوردی و خودت زخم هایت را بستی. کمی خودخواه تر باش، حداقل خودت را بیشتر از آنها بخواه. طولانی‌ترین پستم را برایت نوشتم؛ برای خودت. کسی که زمانی دوستم بود گفت: «آخرش فقط خودتی و خودت». آن موقع متوجه منظورش نشدم و با خود گفتم لابد تحت تاثیرِ احساسات حرفی را زده که مثل بخارِ تنفس در زمستان ناپدید می شود و به ابر ها می پیوندد. حالا می فهمم زیاد هم بی راه نگفته. تو می دانستی فراموش نخواهی کرد و باز هم خودت مسیر را ادامه دادی. تو همانی که رها شد و رها کرد، ولی خودت را رها نکن. تو همان هستی که درست قبل از تکرارِ سناریو های تکراریِ زندگی، متوجه می شوی دوباره غم در راه است. تو همانی که گفتی متحد شوید و دهه بازی راه نیندازید؛ ولی کسی زبانت را نفهمید. تو همانی که می دانست باید رفت، ارزش زمان و انگشت امینم را هم می دانستی. تو همانی که تولد هایی را تبریک گفتی ولی کسی تولدت را تبریک نگفت. تو همانی که از جمعه متنفر بود و حالا به شنبه ها التماس می کند تا جمعه ای دیگر برسد. تو همانی که 31 ام تیر ماه موقع شروعَت گفتی بیایید بیخیالِ بعضی چیز ها باشیم در حالی که خودت در اوجِ احساس بیچارگی بودی. تو همانی که قانون همیشگی را درک نکرد و نفهمید ماندنی اصلا عزم رفتن نمی کند که بخواهی برگشتنش را جشن بگیری. تو همانی که هنوز روز هایت در حال تکرار اند. تو همانی که هنوز هم شب ها خوابِ راحتی نداری.

The Last of Us series
The Last of Us series
دلنوشته
۲۳
۱۸
علیرضا
علیرضا
If you gaze for long into an abyss, the abyss gazes also into you. Friedrich Nietzsche
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید