خب امشب مثل هرشب نبود، بهتر از هر شب بود. با ایلیا رفتیم کافهسان و امین و خانومش رو دیدم؛ خوشحال شدم و یکم دلم باز شد، یه گل گاو زبون گرفتم ولی زورم اومد پول برا چیزکیک خرج کنم، الانم که آخر ماهه و جیبا تحت فشاره. بعدشم توی هوای یخ با ایلیا قدم زدیم و خندیدیم، یکم شبیه قدیم؛ امشب فکرمون آزاد بود. البته دردسر توی زندگی همیشه هست ولی خب میشه گاهی اوقات دلتو به یه لیوان گل گاو زبون خوش کنی و از حسِ آرامش موقتش لذت ببری، انگار نه انگار که از دوشنبه ها متنفری و فردا هم دوشنبه س، انگار نه انگار که امروز توی مدرسه به ردیف آخر پناه بردی و یه کتاب روانشناسی لای کتاب درسیت گذاشتی و نشستی به خوندن و حتی یه کلمه درس هم گوش نکردی. انگار نه انگار به آیلین شب بخیر گفتی ولی هنوز بیداری، انگار نه انگار که فَنِ پاورِ کامپیوترت از دیروز به سر و صدا افتاده و قراره یه خرج کلفت بذاره رو دستت. انگار نه انگار که دوچرخه ت یه آچارکشی لازم داره و باید یخ زدگی دستات رو به جون بخری و فردا تو حیاط آچار به دست همه چیزشو تنظیم کنی، انگار نه انگار قوطی پودر قهوهت خالی شده. انگار نه انگار که خوابت میاد ولی دلت نمیخواد بخوابی. انگار نه انگار که باز داری حس تنهایی می کنی. انگار نه انگار که نمیدونی چته، فقط بگیر بخواب. بیخیالِ ایده ها، بیخیالِ رفته ها. بیخیالِ اینکه دلت میخواد میکروفون رو بگیری توی مشتت تا به خیال خودت ویرگولو بالا پایین کنی با حرفات. فقط بخواب. انگار نه انگار این چند روزه اینقدر پست منتشر کردی که کسی نمونده بخونه پست هاتو.
