ویرگول
ورودثبت نام
علیرضا
علیرضاIf you gaze for long into an abyss, the abyss gazes also into you. Friedrich Nietzsche
علیرضا
علیرضا
خواندن ۴ دقیقه·۴ سال پیش

شازده کوچولو | گل رز و روباهِ اهلی

توی پست قبلی‌م درباره بُعد منفی گل سرخ حرف زدیم. این پست موضوعش رابطه روباه و شازده کوچولوعه و همچنین باقیِ بخش های مربوط به گل. به خاطر شازده کوچولو پست های دیگه نمی ذاشتم وگرنه خودتون می دونین پست کردنِ هرچیزی برای من سخت نیست و میتونم درباره ی روزمره ترین چیزا پست بذارم. قبلی:

https://vrgl.ir/vJgZ1

تحلیل شخصیت روباه:

روباه کاملاً ناگهانی و غیرقابل توضیح ظاهر می شود در حالی که شاهزاده پس از برخورد با باغ گل رز در حال عزاداری برای عادی بودن گل رز خود است. هنگامی که روباه بلافاصله شروع به برقراری دوستی بین خود و شاهزاده می کند، به نظر می رسد که آموزش تنها هدف روباه است. اما وقتی از شازده کوچولو التماس می کند که او را اهلی کند، به نظر می رسد روباه شاگرد شازده کوچولو و همچنین مربی او باشد. روباه در درس‌های خود درباره رام کردن، اهمیت مراسم و تشریفات را مطرح می‌کند و نشان می‌دهد که چنین ابزارهایی حتی در خارج از دنیای سختگیرانه بزرگسالان نیز مهم هستند.
روباه در آخرین رویارویی خود با شاهزاده، خروج شاهزاده را تسهیل می‌کند و مطمئن می‌شود که شاهزاده می‌داند چرا گل رز او برای او بسیار مهم است. این برخورد یک نوع دوستی ایده‌آل را نشان می‌دهد، زیرا اگرچه رفتن شاهزاده باعث درد شدید روباه می‌شود، روباه رفتاری غیر خودخواهانه دارد و شاهزاده را تشویق می‌کند تا به نفع خود عمل کند.

منبع

ترجمه ی گوگلو دست نزدم چون حوصله شو نداشتم. به هر حال، بریم ادامه بخش گل و اومدنِ روباه.



بخشِ 20:

سرانجام، شازده کوچولو بعد از مدت ها راه رفتن از میان ریگ ها، صخره ها و برف ها به جاده ای رسید و جاده ها همه به آدم ها می رسند.

گفت: «سلام» و مخاطبش گلستان پر گلی بود.

گل ها گفتند: «سلام».

شازده کوچولو به آنها نگاه کرد. همه به گل او شباهت داشتند. حیرت‌زده از آنها پرسید: «شما که هستید؟»

گفتند: «ما گل سرخ هستیم».

شازده کوچولو آهی کشید و بسیار احساس شوربختی کرد. گلش به او گفته بود که در عالم بی‌همتا است؛ ولی حالا پنج هزار گل، همه شبیه به گل او در یک گلستان بودند. با خود گفت «اگر گل من این گل ها را می دید، سخت دلخور می شد و به سرفه می افتاد و برای اینکه مسخره‌اش نکنند، خود را به مردن می زد. من هم مجبور می شدم به پرستاری از او تظاهر کنم وگرنه برای تحقیر من هم که بود، راستی راستی می مرد». دوباره با خودش گفت گمان می کردم با گل بی همتای خود گنجی دارم و حال آنکه فقط یک گل سرخ معمولی داشتم. با آن گل و سه آتش‌فشان که تا زانویم می رسید و شاید یکی از آنها تا ابد خاموش بماند، نمیتوانم شازده ی باشکوهی به حساب بیایم.

و همانطور که روی سبزه ها دراز کشیده بود به گریه افتاد.



بخشِ 21:

در این هنگام بود که روباه پیدا شد.

روباه گفت: «سلام».

شازده کوچولو برگشت، اما کسی را ندید؛ ولی مودبانه گفت: «سلام».

صدا گفت: «من اینجا هستم، زیر درخت سیب».

شازده کوچولو گفت: «تو که هستی؟ چه خوشگلی!»

روباه گفت: «من روباهم».

شازده کوچولو گفت: «بیا با من بازی کن، نمی دانی چقدر دلم گرفته...»

روباه گفت: «نمی توانم با توی بازی کنم. هنوز من را اهلی نکرده‌اند».

شازده کوچولو آهی کشید و گفت: «معذرت میخواهم».

اما فکری کرد و گفت: «اهلی کردن یعنی چه؟»

[...]

روباه گفت: «چیزی است که فراموش شده است؛ یعنی علاقه ایجاد کردن».

_ علاقه ایجاد کردن؟

روباه گفت: «معلوم است. تو الان برای من پسربچه ای هستی مثل صدهزار پسربچه ی دیگر و من هیچ نیازی به تو ندارم. تو هم نیازی به من نداری. من برای تو روباهی مثل صد ها هزار روباه دیگر هستم؛ اما اگر من را اهلی کردی، هردو به هم نیازمند خواهیم بود. تو برای من میان همه ی عالم، همتا نخواهی داشت و من برای تو در سراسر دنیا یگانه خواهم بود».

شازده کوچولو گفت: «کم کم دارم سر در می آورم... گلی هست که گمان می کنم من را اهلی کرده باشد».

روباه گفت: «امکان دارد. هزار جور چیز در کره ی زمین می توان دید».

شازده کوچولو گفت: «اوه، نه! آنکه من می گویم، روی کره‌ی زمین نیست».

_ در سیاره ای دیگر است؟

_ بله.

_ در آن سیاره شکارچی هم هست؟

_ نه.

_ محشر است! مرغ و خروس چطور؟

_ نه.

روباه آهی کشید و گفت: «حیف که هیچ چیز بی عیب نیست».



هنوزم ادامه داره، تا میام تایپ کنم میبینم طولانی شد کسی نمیخونه ش =)

پارت بعدی هم منتشر میشه به زودی. آخریش باشه به امید خدا.

شازده کوچولو
۲۱
۲۱
علیرضا
علیرضا
If you gaze for long into an abyss, the abyss gazes also into you. Friedrich Nietzsche
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید