ویرگول
ورودثبت نام
علیرضا
علیرضاIf you gaze for long into an abyss, the abyss gazes also into you. Friedrich Nietzsche
علیرضا
علیرضا
خواندن ۲ دقیقه·۴ سال پیش

رفتن یک مسئله ی کاملا شخصی نیست.

درود

میخوام در مورد تاثیر آدم ها بنویسم چون از صبح داشت گوشه ی ذهنم رو سوراخ می کرد و بالاخره به صورت متن بیرون جهید. چقدر آدم ها روی ما تاثیر دارن؟



رفتن یک مسئله کاملا شخصی نیست. ولی کسی که می رود معمولا حق انتخاب دارد و خودش خواسته، درست است که یک انتخاب انفرادی‌ست ولی شخصی نیست! پس دوستانش چه؟ آشنا ها و ناآشنا ها چه؟

من هم می روم. به این زودی نمی میرم! اما این زندگی جاده است پس خواهم رفت.
من هم می روم. به این زودی نمی میرم! اما این زندگی جاده است پس خواهم رفت.

وقتی شخصی که برایمان مهم است، "می رود" در هر صورت رفته. بالاخره با این موضوع کنار می آییم هرچند غیرممکن به نظر می رسد. اول که می رود رد پایش را می بینی و هنوز صدایش در گوش‌ت است. کم کم برف رد پا را می پوشاند و صدا از ذهنت محو می شود. فقط حرف هایش می ماند، قول هایش، اصطلاحاتش، افکار و عقایدش، و بعد کم کم این ها هم در ذهنت کمرنگ می شود.

بعد در این کمرنگی و گُنگی گاه و بی‌گاه جرقه هایی در ذهنت خاطرات را زیر و رو می کند و ناراحت می شوی اما خب کم کم جرقه زن فندک ذهن از کار می افتد و قلبت شعله‌ور نخواهد شد.

کمی پس از آن فقط یک اسم می ماند و یک چهره و این آخرین چیزیست که یادت می رود. شاید بعدا آن اسم را به خاطر بیاوری، خاطرات خوش را به خاطر بیاوری، حتی خاطرات بد. ولی رفتن او آزارت نخواهد داد. دیگر نه چون غبار زمان روی آن نشسته است.

اما چیز هایی را از خود به جا می گذارند. شاید یک جمله ی شان معنای زندگی را برایت تغییر دهد. شاید با یک قولی که داده ای آینده ی زیبا تری بسازی.

سکوت پر است از حرف های ناگفته

اگر حرف مفیدی داری، سکوت نکن! اگر قرار بود دائم همه ی حرف ها را در سکوت خفه کنیم که همین یک زبان را هم به ما نمیدادند! میگفتند دست دارید، استفاده کنید. شما هم مجبور بودید برای برقراری ارتباط از زبان اشاره استفاده کنید! باز هم حرف می زدید چون انسان ها با توانایی ذاتی برای حرف زدن آفریده شدند.


سعی کنیم حواسمون به دور و بر مون باشه. ببینیم برای کی مهم ایم و حتی ببینیم کی برای ما مهمه. هیچ انسانی بدون عیب نیست و خب اون ها رو با عیب هاشون دوست داشته باشیم. بهشون بگیم که دوست شون داریم، مهمه با خودشون چی فکر کنن؟ بزار هر فکری میخوان بکنن. اما نزار بعد که یه نفر دور شد پشت سرش حرفاتو داد بزنی ولی صدات بهش نرسه.

آدما جوری میرن که انگار یک دریچه به دنیایی دیگه باز کردن
آدما جوری میرن که انگار یک دریچه به دنیایی دیگه باز کردن

منم باید برم

گاهی اوقات ما هم مجبور به رفتنیم

اگه خودمون راضی به این کار نباشیم بیشترین فشار رو خودمون دریافت میکنیم

چه حرفایی رو پشت سر بقیه داد زدی ولی صدات نرسید؟ کامنتش کن. فک کنم خودم یه دوست دارم به یه نفر بدهکارم.

شما هم میخوای بری؟ برو راحت باش



پست مرتبط:

https://vrgl.ir/YN0P4

پست قبلی:

https://vrgl.ir/3LCoy
دلنوشتهدل نوشتهحال خوبتو با من تقسیم کن
۱۳
۳
علیرضا
علیرضا
If you gaze for long into an abyss, the abyss gazes also into you. Friedrich Nietzsche
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید