دلم میخواد وسط یه خواب قشنگ، دستتو بگیرم و پرواز کنیم. چشمک زدن چراغ برج های بلند رو زیر پامون ببینیم و بعد از اینکه آسمون مال ماست لذت ببریم.
دلم میخواد وسط یه دشت سرسبز کنار یه رودخونه پاهامو بزارم تو آب خنک و درحالی که برمیگردم نگاهت کنم، بوی آبشار سیاه موهات ریه هامو پر کنه.
دلم میخواد عصر دوتا قهوه تلخ درست کنم و مثل قبلا ها بشینیم پشت پنجره و قهوه بخوریم. تلخه ولی دوستش دارم.
دلم میخواد یه دونه گلِ کوچیکِ صورتی بچینم و بزارمش بین مو هات، چقدر بهت میاد یه گل به موهات باشه.
دلم میخواد وسط گرمای تابستون بطری آب خودمو از تو کوله م برندارم و مال تورو ازت بگیرم، فقط چون مال توعه.
دلم میخواد بدوییم وسط برف ها و رد پا هامون رو عین بچه ها بشمریم. نگران نباش نمیزارم سر بخوری و یه وقت بیفتی زمین.
دلم میخواد اونی که باعث ناراحتیته رو اونقدر بزنم که شبیه کتلت شه؛ جوری میزنم تو سرش که کارایی مغزش مثل حلزونی بشه که سکته مغزی کرده.
دلم میخواد مثل قدیما شوخی کنم و صدای خندتو بشنوم، جدیدا شوخ طبعیم کم شده؛ دست خودم نیست.
دلم میخواد روز تولدت به جای کیک برات پیتزا بخرم و شمع هارو بزارم وسطش. کی آخه برا تولد کیک میگیره؟
دلم میخواد اخم کنم که تو با انگشت هات ابرو هامو بدی بالا و تلاشت برای تغییر حالمو ببینم.
دلم میخواد فقط نگات کنم.
