من همیشه منتقد دموکراسی بودم و هستم. مدت زیادی درحال فعالیت بر روی مقالهای در این باب بودم که توضیح بدهم چرا در شیپور دموکراسی دمیدن معیوب است. و این پست که میخوانید بخشی از آن است. سعی کردم محتوا تا حد امکان چکیده و مفید باشد تا در مدت کوتاهی بتواند این بت دموکراسی را درهم بشکند.

میخواهم این پست را با یک مثال آغاز کنم! ما در این مثال دو جزیره داریم در یک اقیانوس دور افتاده، هر دو جزیره دارای دموکراسی های بیعیب و نقص هستند و با حقوق مدنی و سیاسی کامل کامل که هیچ شبههای در آن نیست. جزیرهی اول 10 میلیوننفر جمعیت دارد و جزیرهی دوم 100میلیون نفر. با این تفاوت که در جزیرهی اول افراد عمدتا توانایی مالی زیادی دارند و مرفه هستند، قدرت خرید بالایی دارند و در مجموع ثروت فراوان. اما جزیرهی دوم افراد عمدتا کشاورزند با برداشت های فصلی و پسانداز های ناچیز.
تصور کنید که یک سال کشت محصول در جزیره فقیر به مشکل بخورد و بخاطر فقدان پول و خوراک زندگی 90میلیون نفر در خطر باشد! در این شرایط دولت منتخب و دموکراتیک جزیره فقیر از دولت دموکراتیک جزیرهی ثروتمند درخواست کمک میکند. و دولت ثروتمند بنا بر اصل یک همهپرسی برگذار میکند که دارای سه گزینهاست:
A: مالیات بیشتر برای کمک به جزیره فقیر.
B: برداشت مبلغی از حساب کل افراد .
C: نه کمک و نه پول، کمکی انجام نشود.
از نظر شما پاسخ افراد این جامعه چه چیزی خواهد بود؟ قطعا که با قاطعیت آرا گزینهی c انتخاب خواهد شد! طبیعی است که خب دقیقا که میخواهد پول بدهد به کشور همسایه؟! هیچکس !
بنابراین ما با یک کشور که دارای 90 میلیون گرسنهی در حال مرگ است مواجهیم. با این وجود که همه رویه های انتخاباتی در هر دو جزیره آزاد و عادلانه بوده است، رسانه ها آزاد هستند، مبارزات سیاسی آزاد است و همینطور هیچ نوع سرکوب سیاسی وجود ندارد. و خب اگر ما پیرو دموکراسی باشیم، طبق نظریه دموکراتیک، هر نتیجه این روند باید مورد احترام باشد. و در این مثال دو دموکراسی کامل و ایدهآل دست به کار شده و چنین چیزی نتیجه اعمالشان است. اگر از معتقدید که نظرخواهی باید صورت پذیرد این تحسینبر انگیز است، از نظر اخلاقی هم بسیار عالی است. اما هر دو میدانیم که اگر این نتیجه را داشته باشیم، که قطعا داریم، پس دموکراسی اساسا معیوب است.
حال که تا بدینجا خواندید لازم است چند حقیقت درباره دموکراسی را در اینجا جمع کنیم:
شاید بعید بنظر برسد اما مردم ظالمانه تر و لجوجانه تر با مسائل سیاسی برخورد میکنند. دموکراسی در جنگ ها بسیار بد است چرا که نتایج بسیار تنشزا، لحظهای و شدید هستند.
مردم یک کشور دموکراتیک در اغلب اوقات آرا خود را با هر چیزی معامله میکنند که برای آنها نفع داشته باشد، برای مثال وعدههای افزایش حقوق گروهی خاص، پول های واریزی در استانه انتخابات، و حتی مردم با پیتزا و ساندویچ های تقسیم شده ممکن است رای خود را تغییر دهند.
دموکراسی همیشه درست اکثریت است و نتیجه چیست؟ آنها قطعا که میتوانند بر علیه اقلیت موجود اقدام کنند.
قومیت و نژاد در دموکراسی تعیین کننده است.
افراد معمولا چیز های جدید را دیر تر میپذیرند و چنین چیزی بر دموکراسی بسیار تاثیرگذار است. تصور کنید که میخواهید یک ایده بر خلاف کلیشه را به مردم بفهمانید. بسیار سخت است !
عام مردم به راحتی فریب میخورند و دروغ ها را باور میکنند. هر چند هم دور و بعید .
تعصباتی که با مردم از کودکی همراه بوده اند تاثیر بسیاری دارند(قومیت، نژاد، دین، و انواع کلیشهها..)
مردم اغلب نمیتوانند نگاه معقولی به ایندهی بلند مدت داشته باشند.
مردم عضو گروه های سیاسی میشوند و گروه های سیاسی دائما درحال رقابت با دیگری هستند. گاها این بازی اونقدر بزرگ است که طرفین خواهان پیروزی هستند نه پیشرفت.
مردم ممکن است درک صحیحی از جدال ها و رقابت های سیاسی نداشته باشند و این تفاوت عقیده و اندیشه را دشمنی تلقی کنند.
همیشه احزاب کهن و قدیمی وجود دارند اما اگر کسانی بخواهند با ایدهو گروهی نو تغییراتی را انجام بدهند کار بسیار سختی خواهند داشت. چرا که بیرون از قواعد هستند و کاملا ناشناخته، پس نتیجهای نخواهند گرفت.