ویرگول
ورودثبت نام
علی پیروزمند
علی پیروزمندمن علی، عاشق سیاست، عکاسی، مطالعه. و اویی که همیشه دلتنگش هستم. Alipirouzmand.ir
علی پیروزمند
علی پیروزمند
خواندن ۶ دقیقه·۶ سال پیش

آزادی، بزرگترین توهم مردمان عصر رسانه


آزادی!

آنقدر این آزادی از ما گرفته شده که شما ممکن است حتی متوجه نشوید که از چه میگویم و روی صحبتم در رابطه با کدام آزادی مینویسم. مفهومی از آزادی که در این مقاله قرار است به آن بپردازیم، چیزی فراتر از آن است که دولتها بخواهند به آن بپردازند، یا بشود توسط دولت آن را در بند قرارداد، از بند رها کرد و به هر شکلی بر روی آن تاثر نهاد. آزادی اندیشه.

منکر این نیستم که دولتها سعی میکنند برآن سلطه ایجاد کنند، اما در عصر معاصر فعلی به میزان نامحدودی این دسترسی محدود شده، چرا که مردم و هر جامعه‌ای توسط رسانه مدیریت میشود. پس حاکمی موفق است که رسانه را در اختیار خود دارد.
این توضیح برای آن بود که در ادامه آسان تر بپذیرید که قرار است از چه سخن بگوییم، و یا در حین مطالعه روانتان بدنیال مثال های نقض نگردد. چرا که ما از دولتها سخن نمیگوییم که چه تصمیمی گرفته اند برای آنکه ما را محدود کنند، یا آزادی بدهند.

آزادی اندیشه یک توهم بزرگ است که در عصر حاضر رشد پیدا کرده و بشدت در حال گسترش است. اما آیا این آزادی آن است که مردم فکر میکنند؟ برای مثال رویا پردازی برای اینکه شما یک کلبه‌ی چوبی داشته باشید، در آن قهوه بنوشید، از سگ هایتان نگهداری کنید و در نهایت بر روی تختی بخوابید که بر زیر سقفی شیشه ایست. سقفی که در ورای آن می‌توان آسمان و ستاره ها را مشاهده کرد و اینگونه به خواب رفت. آیا چنین زندگی زیادی داستانی نیست؟ حتی اگر ما مبنای خود را داستان قرار دهیم هم چنین محوریتی و چنین ایده‌ای کمی دور از انتظار است. اصلا چه شده که آدمهایی با این همه تنوع سلیقه همگی چنین رویایی را خریدارند؟
چیزی چنین دست نیافتنی و غیر معقول که شاید چند درصد محدود جامعه توانمندی دسترسی به آن را دارند اکنون خواسته‌ی تمامی مردم جهان ما است. ایاا معقول به نظر میرسد ؟ من اینطور فکر نمیکنم.
تصاویر بیابانگردی بلاگر ها و فشن شو ها را دیده‌اید؟ رنگ های جذاب، لباس های فاخر و یک لبخند ژگوند بر لب! اصلا آدم دلش میخواهد در بیایان زندگی کند با دیدن این عکس ها! حال خود را در بیابان تصور کنید. لباس های خاکی، آفتاب سوزان، حشره، جانور، عدم وجود امکانات و ... به راستی چه چیزی باعث شده انی اتفاق برای ما بیفتد؟
رسانه.
در طول سالیان با حضور آن در آغوشمان، با دیدن تصاویر و فیلم های پر از زرق و برق آن چگونه میتوان حضور و تاثیر آن را نادیده گرفتن و منکر شد؟  دوستی را به یاد دارم که با عشق و میل به گردشگری و سفر و جهانگردی، آفرود خرید اما بعد از یک فاصله حدودا یکماهه، (ببخشید از این واژه) اما به غلط کردن افتاد. حتی بنزین زدن برایش عذاب آور بود آنقدر که مصرف بالایی داشت، کهنه بود، لکنته بود، خرج بالایی داشت، در شهر نمیشد از ان استفاده کرد و یکی دو بار هم بیشتر نتوانست با آن به مسافرت برود. تازه، رد شدن از جوی اب و ویراژ دادن هم آن جذابیتی که فکر میکرد را برایش نداشت. وقتی پرسیدم تو که دوست داشتی پس چرا؟ به من میگفت که علی، آدم باید واقعا عشق ماشین باشد تا بتواند این را تحمل کند. یا چمیدانم بتواند ارتباط برقرار کند با چنین هیولایی ! راست میگفت، آخر یک دختر با 160 سانتی متر قد و موهای رنگی و آرزو های لاک‌دار با چنین ماشین خشن و عجیب و غریبی چه صنمی میتواند داشته باشد؟ این نگاه من تبعیض جنسیتی نبود و اصلا ربطی به آن ندارد که بگویم پسر ها فلان اند نه! اشتباه نکنیم. اینها ویژگی های دوست من بود و ما میتوانیم دختر هایی را داشته باشیم که اتفاقا هیچکدام از این ویژگی ها را نداشته باشند. اینها را گفتم که ذهنتان حاشیه نرود و بچسبید اصل مطلب را. اصل مطلب این بود که ما نمیتوانیم بعضی نیاز ها و خواسته ها به ما قالب شده در حالی که هیچ میلی به آنها نداریم.
در حال حاضر اگر بخواهم جامعه‌ی ایرانیان را مثال بزنم میتوان گفت که مردم از تلویزیون زده شه‌اند و روی آورده اند به سمت موبایل ها. چرا که آن را آزادی میپندارند اما غافل از اینکه این زندان فقط کمی بزرگتر است. و هر دو زندان هایی با شعار آزادی.
آنقدر این آزادی از ما گرفته شده که شما ممکن است حتی متوجه نشوید که از چه میگویم و روی صحبتم در رابطه با کدام آزادی مینویسم. کمی فکر کنید! حتی تعریف هایی که ما از آزادی داریم مسائلیست که اغلب توسط رسانه به ما القا شده. ایا قبل از شیوع رسانه ها هم خواسته‌های بشر اینها بود؟ رسانه هایی که القا کرده اند که حتما باید چشمان رنگی داشته باشیم، صورت های صاف و سیقلی و بدون جوش، آرایش های دائمی، رفتار های سکسی، دارا بودن سیکس‌پک و باسن قلمبه شده!


به راستی تعریف شما اکنون از ورزش چیست؟ بارها شده که دوستانم میگویند ورزش کن و میگویم ورزش میکنم همیشه! معمولا صبح ها وشبها میدوئم، دوچرخه سوای میکنم یا .. اما میگویند اینها که ورزش نیست، شکمت را ببین! بازو هایت را ببین! به راستی دقت کرده اید که اکنون ورزش فقط با سیکس‌پک و دور بازو معنا میشود؟ فکر میکنم حتی ذره ای سلامتی در آن تعریف نشده!!!! چرا که برای خوش اندامیست . حال این خوش اندامی از کجا آمده؟ جایی جز رسانه را میشناسید؟ فکر نمیکنم. چرا که مدل های اینستاگرامی مرچع انسانهای شاخص هستند و الگوی زندگی.
به این فکر میکنید که چند درصد از پوششی که دارید انتخاب شده توسط خود شماست؟ چقدر از ان رضایت دارید؟ واقعا همه‌ی ما میشناسیم کسانی را که لباس خود را دوست ندارند یا در آن راحت نیستند اما مجبورا آن را به تن میکنند. و حتی ممکن است خود ما یکی از آنها باشیم. واقعا این حاصل چیست؟ چیزی جز رسانه که تحمیل کرده باشد اگر دوست نداری هم مهم نیست اما مد این را میگوید! اگر این را نپسندی خز پسندی! اگر با این همراه نشوی انگشت نمایی!
ما میتوانیم لباسمان را خودمان انتخاب کنیم، اما اینکه قدرت انتخاب چیزی جز مد را نداریم آزادیست؟ آیا اینکه به خودمان اجازه نمیدهیم چیزی جز رنگ سال بخریم ازادیست؟ آیا اینکه طراحی اینستاگرامی ملاک و معیار ما شده برای خرید لباس، آزادیست؟ چنین مسئله ای، چنین زندانی آنقدر بزرگ است که ممکن است به من بگویید توهم دارم! نظم دادن زندانی به این بزرگی مگر ممکن است؟ بله! همانظور که تا به الان ممکن شده. شبیه شدن شمایل به یکدیگر کمی زیادی در ذوق نمیزند؟ مانتو های جلوباز کرم رنگی که با موهای قهوه‌ای هایلایت ست شده اند تهران را در نوردیده!
کل دختر های تهران گونه های قرمز دارند! و من در عجبم که رژ گونه چقدر فروش میرود سالیانه. از موهای رنگ جیغ و دو رنگ که دیگر نگویم برایتان! آخر کدام آدم لعنتی موهای خود را آبی میکند؟ اگر رسانه نبود چند درصد از مردم جامعه موهای کوتاه خود را آبی میکردند؟ شاید بگویید خب آزادی در انتخاب است دیگر. اما من می‌گویم این توهم همان زندانی است که میگویم. چطور ممکن است کسی رنگ آبی به ذهنش برسد؟ چرا یکهو کل دختران جامعه تصمیم میگیرند که موهای کوتاه داشته باشند؟
و از برای یپسران نیز همینطور! دور بازو برایمان از کجا آمد ؟ چه کسی تعیین کرد که حتما باید استین تیشرت به بازو کیپ باشد؟ کدام آزادی ایست که القا کرد تمام پسران 2-3 سال گذشته را با ریش های چند متری سپری کنند؟ که گفته به شما که اخم کردن میتواند جذاب تر کند شما را؟ من هنوز هم رگ های برامده دست را نشانه واریس میدانم. اما مثل اینکه برای این برامدگی تزریق هم میکنند. به راستی به کجا میرویم؟

کاش پس از خواندن این متن کمی بیشتر درنگ کنید و کمی بیشتر درباره علایق خود بازنگری کنید. کاش ببینید چقدر قدرت واقعیت حقیقی دارید؟ چند درصد از انتخاب هاتان متاثر از رسانه است ؟
این متن حاوی هیچ  فکت یا محتوی علمی نبود. تنها خواستم کمی دردو دل کنم، سوالات ذهنم را مطرح کنم، ناراحتی ام را نسبت به این مجازی شدن دنیا و معیاراتمان ابراز کنم و شمارا وادار کنم به تفکر در این امر.




ممنونم از اینکه مطالعه کردید.

آزادی
۵
۱
علی پیروزمند
علی پیروزمند
من علی، عاشق سیاست، عکاسی، مطالعه. و اویی که همیشه دلتنگش هستم. Alipirouzmand.ir
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید