پیک زمین

وقتی دنبال نشانه ای از عظمت خداوند باشی به هر گوشه ای که نگاه کنی ، نشانه ای خواهی یافت …

به قول سهراب :

زیر بیدی بودم

برگی از شاخه ی بالای سرم چیدم

گفتم : چشم باز کنید

آیتی بهتر از این میخواهید ؟!

به راستی که چه آیت  و نشانه ای بهتر از دیدن زیبایی های لطیف یک برگ میتوان یافت ؟

و درختانی که هر کدام آرام و مغرور ریشه های خود را نم نم در خاکی استوار کرده اند به امید روزی که تکیه گاه خستگی ما باشند.

به امید روزی که سایه شان پناه ما باشد از گرمای آفتاب

و به امید روزی که دل های خسته یک مسافر را سبز کنند از شادی تنها با یک سیب سرخ .

گاهی فکر میکنم جهان بدون این سبزی ، این سبزی پر طراوت ، این شادابی خالصانه چقدر فقیر بود .

گاهی فکر میکنم بدون درختان این نعمت های صبور الهی چقدر خالی بود .

دانشمندان هر روز به رازی ظریف و ظریف تر از درختان ، گل ها و طبیعت شگفت انگیز پی میبرند

و من همچنان بی هیچ چشمداشتی تنها تشنه نگاه کردنم …

تشنه ام و هرگز سیراب نخواهم شد از نگاه به عظمت آفریده های زیبای تو … پروردگار من …

سیراب نمیشوم از نگاه کردن به ظرافتی که نقاش هستی تک تک رگبرگ های تو را کشیده است .

از رنگ آمیزی زیبای برگ هایت که هر درخت چون یک تابلوی نقاشی بی نقص در برابر دیدگان ما نقاشی شده است .

سیر نمیشوم از نفس کشیدن وقتی کنار تو هستم .

سیر نمیشوم از خواب وقتی زیر سایه تو به خواب رفته باشم .

سیر نمیشوم از نور های باریک بازیگوشی که راهشان را از میان برگ های تو پیدا کرده اند .

سیر نمیشوم از آموختن از تو … درخت صبور مهربان … آموزگار خستگی ناپذیر عشق بخشش عشق …. بی منت … آرام … مغرور …

و هرگز سیر نخواهم شد از نفس کشیدن در هوای ” الحمدلله “

که سپاس شایسته خدایی ست که تو را آفرید