از خودم میگم
صبح که از خواب بلند میشوم سریع گوشی ام را چک میکنم ببینم که کجا سیل اومده زلزله جدید چی داشتیم و پیاز کیلو چند است
فیلتر شکن را خاموش میکنم و میام اینستاگرام میبینم یکی از صبحانه اش در گران ترین هتل شهر استوری گذاشته و دیگری از گور خواب ها
سر کوچه میروم و اعلامیه فوت جوون محل را میبینم و مشکی مشکی مشکی تا انتهای کوچه و شیون و گریه و قرآن با صدای عبدالباسط
مردی با لباس پاره که دست بهش بزنی مریض میشوی تا کمر خم در سطل زباله دنبال کمی گوشت برنچ خورشت و شاید کمی ته مانده ای نوشابه با ماست ترش که ناهار امروزش کامل شود
خلاصه میکنم فقط مرگ و ناامیدی و غم و سیگار میبینم
این چه تلخ و غم انگیز واقعیت زندگی ما شده
هر چقدر رنگی باشم و صبح تا شب عکس گل و بلبل ببینم و لایک کنم نمیتوانم واقعیت جامعه را تغییر دهیم این سیاه واقعی فرمول زندگی یک جوان خاورمیانه ای مسلمان است که اعتقاد دارد اونور بهتر است و وای اگر اونوری نباشد
حالا در وسط این بغض و تبعیض و اختلاس و تعصب سالی دو بار دربی داریم که یک بار به مصلحت مساوی میشود و یک بار نتیجه دست شانس و تیر دروازه و داور شاید تکنیک باشد
اگر ببری چند ساعت یادت میرود که کی هستی چی هستی و گوشت کیلو چنده
و اگر ببازی یه خاورمیانه بدبخت لوزر میشوی که حالا باید یکسال صبر کند تا دوباره دریی شود
خاورمیانه ای در عصر تحریم (داخلی و خارجی) بودن سخت است ولی استقلالی خاورمیانه ای بودن سختتر از آن
تنها و خسته از آسیایی که آسیا نمیشود و حذفی که حذف شدی و لیگی که حالا وارد چندمین سال دوری از صدرش میشوی
ولی پرسپولیسی بودن هم فرقی ندارد آخرش باید با همون استقلالی در یک صف بایستی و همان گوشت و مرغ و سیب زمینی را بخری ولی فرقش این است که آخرین دربی را به لطف کله نوراللهی و چیپ فرشید ببری
شاید خاورمیانه ای بودن یا جزئی تر ایرانی بودن سخت ترین کار دنیا بعد از معدن باشد
#پرسپولیس #دربی #استقلال #ایران #خاورمیانه