تصمیم دارم بعضی از فیلم هایی که به واقعیت زندگی خودم نزدیک تر است را اینجا معرفی کنم، البته باید بگویم قصد ندارم بصورت کارشناسانه و حرفه ای نقدی بر فیلم مورد نظر بنویسم بلکه شاید گاهی از دیدگاه یک بیننده معمولی، به نقاط قوت و ضعف آن، اشاره ای کوتاه و مختصری داشته باشم.
فیلم 500 روز با سامر شاید حکایت خیلی از آدم ها باشد، چیزی که نشان می دهد یک درام عاشقانه و احساسی که برای خود من هم اتفاق افتاده است. اما نکته ای که باید از این فیلم برداشت کنیم این است که هر نفری که وارد زندگی ما می شود، لزوما قرار نیست تا آخر عمر در کنار ما باشد، شاید آمده تا درس هایی را به ما بدهد و برود.
جالب این جاست که هر کسی در زندگی ممکن است با سامرهای مختلفی آشنا شود و عددی که با آنها خواهد داشت ممکن است از یک تا هزاران روز طول بکشد !
اما کسانی هم هستند که خیلی زود نفر مورد نظرشان را پیدا می کنند و تعداد روزهای باهم بودنشان به درازای طول عمرشان خواهد بود.
نکته مهم هر رابطه ای شروع آن نیست، بلکه چطور پایان دادن، گذر از آن و ادامه زندگی است، چون اگر بخواهیم همچنان در حسرت و شوک رابطه قبلی بمانیم، فرصت های بعدی که قرار است سر راه ما قرار بگیرید را هرگز نخواهیم دید و خود را از یک رابطه جدید و شاید ماندگار، محروم خواهیم کرد و البته نقش مشاور یا یک دوست خوب که بتواند ما را در بحران بعد از پایان رابطه، راهنمایی کند، بسیار پر رنگ و مهم می شود و نباید از آن غافل شد.
هرچند فیلم مورد نظر با فرهنگ ما تفاوت های زیادی دارد اما در کل مفهوم را می رساند. البته به علت ایده آل گرایی نسبی هم که در آن دیده می شود، می توان به آن ایراداتی هم وارد کرد.
در خاتمه :
امیدوارم این یاداشت خلاصه و کوتاه من برای شما مفید بوده و خوشحال می شوم در بهتر شدن این سری از نوشته ها، با نظرات و نقدهایتان به من کمک کنید.
29 آذر 1399
علی دادخواه
