ویرگول
ورودثبت نام
علی دادخواه
علی دادخواهنانوا هم جوش شیرین می زند...
علی دادخواه
علی دادخواه
خواندن ۱ دقیقه·۳ سال پیش

یک فنجان نگاه تو




صدای خندیدنت چه زیباست
و حتی
وقتی گریه می کنی
و اشک هایت
چون مروارید
بر گونه های ابریشمی ات می نشیند
نمی توان
واژه ای برای بیان شکوه این نقاشی
پیدا کرد
آه که این جلوه
چه مسحور کننده است
وقتی به غم پناه می بری
به اندوه نگاهت چه باید گفت
آه که من
در اقیانوس احساسات تو
چه بی پناه می شوم
و نیازمندم که دست تو
من را نجات دهد
اما تو چه بی رحمی
و کمی هم سنگ دل
و می گذاری چون یک کشتی با بادبانی شکسته
گرفتان طوفانت شوم
و در آخر
به اعماق خیالت
سقوط خواهم کرد
اما آیا این
خود خوشبختی نیست
که در تو محو می شوم
و چیزی به نام من
از من باقی نمی ماند؟
بخند و گریه کن
حتی سکوتت را هم دوست دارم...


با تو باید
در تراس یک خانه ی قدیمی
رو به خیابانی که در آن باران می بارد
روی صندلی های چوبی نشست
و خود را
به یک فنجان نگاه تو
آغشته به صدایی که برایم
شعری از حافظ می خواند
دعوت کرد
و تو
همان طور که نگاهت
به بی نهایت سیر می کند
برای لحظه ای
سکوت می کنی
انگار می خواهی
به ترانه ای از باران
گوش کنی
آسمان از تو اجازه می خواهد
تا بر گستره ی خود
فرش رنگین کمان
پهن کند
هوای بعد باران
یک فنجان نگاهت
و من که در این بخت خوب
سر از پا نمی شناسم
آه که زمان
چه بی رحمانه می گذرد
و تو را
از چنگ من
می رباید...






17 شهریور 1402

علی دادخواه




۲۹
۱۴
علی دادخواه
علی دادخواه
نانوا هم جوش شیرین می زند...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید