کتاب های زیادی را در بخش نشان شده های برنامه ی طاقچه ذخیره کرده ام و حالا که اشتراک بینهایت طاقچه را خریده ام، دست و دلم به خواندن نمی رود و به زور توانستم کتاب زیر تیغ ستاره جبار را بعد از حدود یک هفته مطالعه کنم.
در حال حاضر احساس نیاز شدید به یک اتفاق تازه در زندگی روزمره ام دارم، حال اگر در این شرایط سخت کتاب خوبی پیدا شود تا شوق خواندن را در من برانگیزاند، می توانم کمی بیشتر به زندگی و همچنین به آینده امیدوار باشم.
چند روزی است که دست از خودآموزی برداشته و جایی را برای کارآموزی پیدا کرده ام تا آنچه که در این چند سال دیدن فیلم های آموزشی نتوانست مؤثر واقع شود را در محیطی واقعی و اجرایی تجربه کنم. از طرفی دیگر این تغییر رشته تحصیلی من را سردرگم کرده است تا آنجا که خیلی زیاد دچار دلسردی می شوم و با خود میگویم اگر در 36 سالگی نتوانم مسیر درست را انتخاب کنم، آیا فرصتی هم خواهم داشت تا دوباره از نو کار دیگری را شروع کنم. این در حالی است که در محل کارآموزی با افرادی همکار شده ام که متولد دهه هشتاد هستند و کیلومترها جلوتر از من قرار گرفته اند و این خود باعث ایجاد استرس و اضطراب در من شده است.
بدون تعارف اگر بخواهم حرف بزنم، نسبت به آینده زیاد خوشبین نیستم و حتی انجام ساده ترین کارها مثل همین نوشتن را با زحمت زیاد انجام می دهم. خیلی سعی می کنم تا دلایلی برای ادامهی زندگی داشته باشم اما هر چه بیشتر جستجو می کنم، کمتر به نتیجه و جواب قانع کننده ای می رسم. به نظرم بعضی از انسان ها که مثل من سرگردان هستند و بود و نبودشان فرقی برای چرخهی طبیعت ندارد، بایستی یک راه خروج از این عذاب بیانتها داشته باشند و البته به نظرم حتما روش و راهکاری وجود دارد که انسان بتواند از رنجی به رنجی پایین تر مهاجرت کند. این راه گاهی کناره گیری از دنیا است این طور که به عبادتگاهی پناه برد و تا آخر عمر روی از جهان پر از رنج ها و تضادها بر گرفت، درست مانند داستای پدر سرگی تالستوی که جوانی با استعداد و آینده ای روشن، بعد از حادثه ای ترجیح داد تا دست از دنیا بکشد و در عبادتگاهی به عبادت بپردازد.
درهم نویسی ام را روی حساب ذهن پریشان من بگذارید و عذرخواهم که نمی توانم چشمان شما را به خواندن چیزهای بهتری دعوت کنم. صرفاً فقط می خواهم بنویسم و به مانند کسی که دارد سقوط میکند و به هر رسیمانی چنگ می اندازد، من هم به نوشتن چنگ می اندازم و خودم را نگه می دارم.
پ ن : فقط بخوانید و نصیحت و راه حل ارائه ندهید! شاید همین گوش دادن خود راه حل باشد.
30 اردیبهشت 1403