ویرگول
ورودثبت نام
علی دادخواه
علی دادخواهنانوا هم جوش شیرین می زند...
علی دادخواه
علی دادخواه
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

گاهی این پیمانه لبریز می شود




گاهی پیمانه ام لبریز می شود، نه از شراب و می، بلکه از انبوهی از بیهودگی و بی سرانجامی هایی که آرام آرام آتش درونم را تبدیل به خاکستری سرد می کند. انگار ناگهان همه چیز یخ می زند و سرزمین وجودم به خوابی زمستانی و ابدی می رود.

دلم جنگ می خواهد و من که آماده می شوم تا به میدان نبرد بروم، می خواهم تا آخرین قطره ی خونی که در رگ هایم باقی مانده است، ایستادگی کنم و در پایان، در کنار جسم بی جانم، لاله هایی به رنگ قرمز برویند.

بعد دختری با موهایی که باد پاییزی آنها را پریشان کرده است، در ایستگاه قطار منتظر بازگشت یک نفر باشد، اما شاید هیچ گاه خبری از او بدستش نرسد و می بایست با آخرین خاطره ای که در ذهنش نقش بسته است، دست یک معشوق اجباری را بگیرد و زندگی را با کمی بغض شبانه، ادامه دهد.

امروز کمی پیمانه ام خالی بود، انگار هوای اردیبهشت می تواند حال آدم را برای مدتی بهتر کند و او را به سرزمینی از بی تفاوتی ها ببرد، جایی که می توان شرابی از عشق نوشید و کمی هم سرخوش بود.





11 اردیبهشت 1400

علی دادخواه



#موقت

دلنوشتهدل نوشتهاردیبهشت
۳۰
۳۱
علی دادخواه
علی دادخواه
نانوا هم جوش شیرین می زند...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید