ویرگول
ورودثبت نام
علی دادخواه
علی دادخواهنانوا هم جوش شیرین می زند...
علی دادخواه
علی دادخواه
خواندن ۲ دقیقه·۴ سال پیش

کمی مانده به هفت صبح



کمی مانده به ساعت هفت صبح به محل کار می رسم. اتفاق خوب این است که همیشه قبل از اینکه وارد اتاق بشوم، چند فلاکس پر از چای آماده روی میز است و من که بیشتر اوقات نفر اولی هستم که وارد شرکت می شوم، با اشتیاق برای خود چای می ریزم.

سکوت، قبل از اینکه زنگ کار نواخته شود به همراه یک لیوان چای داغ در سرمای پاییزی، ترکیبی خوب و سرزنده را ایجاد می کنند. دلم می خواهد ساعت دقیقا یک دقیقه مانده به هفت صبح متوقف شود و من تا ابد همان جا روی صندلی در تنهایی و آرامشی ابدی فرو روم و همان طور که جرعه جرعه چایم را می نوشم، کتاب بخوانم.

خیلی طول نمی کشد که اتاق شلوغ می شود. رفت و آمد و تکاپو و سر و صدا نشان از این دارد که دنیا از خواب بیدار شده است. آن نئشگی اول وقت زود از سرم بیرون می پرد و می بایست کارم را به عنوان یک کارگر ساده شروع کنم.

خدارو شکر اینجا از دنیای مهندسی به دور هستم. انگار تقدیر اینگونه برایم رقم زده است که ساده به دنیا نگاه کنم و افکاری که با ریاضی و هندسه گره خورده اند را رها کنم تا شاید سرم هوایی بخورد. از وضعیت موجود به خاطر اینکه به اندازه ی وسعم مسئولیت دارم راضی هستم، هرچند گاهی خودم را بابت گذشته و عمری که بیهوده در دانشگاه حدر رفته است سرزنش می کنم.

آن بیرون اما جریان فرق می کند. دوستانم اصرار دارند تا کارهای مهندسی انجام دهم. می دانم که آنها درست می گویند ولی به هیچ روشی نمی توانم شرحی از درونم را بازگو کنم تا بلکه به دیگران بقبولانم که برای این کار ساخته نشده ام. شاید هم خودم را دست کم گرفته ام اما این را به خوبی می دانم که شوق و اشتیاق هجده سالگی در من مرده است و به جز گذران یک زندگی بدون تنش به چیز دیگری فکر نمی کنم.

باید بپذیرم که تغییر کرده ام و دست از مقاومت بردارم. آری در زمان اکنون من در لباس یک کارگر معمولی احساس می کنم بیشتر به خود نزدیک هستم هرچند که کوهی از حسرت را باخود حمل می کنم و دوست داشتم که بیشتر از این را به دنیا ارائه می کردم اما چه می شود کرد که ظرفیت و توان من در همین اندازه بوده است.

تنها ایرادی که از این سبک زندگی می شود گرفت این است که در طول ساعت کار تمام حس هایی که باعث می شوند که شوقی برای نوشتن داشته باشم به کلی از بین می روند یا به اندازه ای کم رنگ می شوند که وقتی خسته به خانه باز می گردم، دیگر چیزی از آنها باقی نمی ماند که بخواهم روی کاغذ بیاورمشان.




17 آبان 1401




کارچای
۳۴
۷
علی دادخواه
علی دادخواه
نانوا هم جوش شیرین می زند...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید