وقتی بچه تر بودم، بعد دیدن فیلم های بروسلی، جوگیر می شدم و می خواستم بپرم رو هوا و به هر چی دم دستمه، لگد بزنم، بعدشم که انرژیم خالی می شد، خوابم می گرفت و تا صبح بیهوش می شدم.

به نظرم گاهی اینجوری خوبه، اینکه تو بعضی از فانتزی ها فرو بریم و فکر کنیم جای قهرمان فیلم هستیم و تصور کنیم باید تک و تنها با اون دشمن خبیث مبارزه کنیم یا بعد از سرقت از یک بانک بایستی بریم جایی که پلیس ها دستشون به ما نرسه !

هر چی سن آدم بالاتر میره، نوع فانتزی ها و تخیلات هم تغییر می کنه و دیگه دیدن فیلم های بروسلی جوابگو نیست و نیاز به دوز بالاتری داره تا آدرنالین خونشو ببره بالا.

بعد دیدن دوتا فیلم که از لحاظ موضوع خیلی شبیه هم هستن، به این فکر فرو رفتم که شاید باید یه دلال اسلحه می شدم و کلی کلاشینگف به سراسر دنیا صادر می کردم، البته نه به هر کشوری بلکه فقط اون هایی که قراره از خودشون در برابر زورگوها محافظت کنن !

آره باز من چند تا فیلم دیدم و دوباره جوگیر شدم، ولی خب اگه بروسلی زنده بود و می رفت فیلم جنگی درست می کرد، مطمئنا فیلم پرفروشی می شد!
ارباب جنگ و سگ های جنگ از فیلم هایی با موضوع فروش اصلحه و ادوات جنگی هستن که واقعا برام جالب بودن و پیشنهاد می کنم نگاه کنید، البته خواهشا مثل من جوگیر نشید و به فکر فروش کلاشینکف نیوفتید :))
3 تیر 1400
علی دادخواه