
به نام خدا
با دوستی صحبت می کردم که ایشان گفت دلم می خواهد طبق قانون تناسخ، یک بار دیگر به دنیا برگردم تا کاری که واقعاً به آن علاقه دارم را انجام بدهم و بعد من هم به فکر فرو رفتم و در چند ثانیه دو مورد به ذهنم رسید که باید برای رسیدن به آنها، دو بار دیگر به زندگی در این دنیا بر می گشتم.
اولین بار که برمی گشتم دلم می خواست هم دوره ی تالستوی و داستایوفسکی، در روسیه به دنیا می آمدم. یادم است شبی خواب دیدم برای دیدار نویسنده ای مشهور به سنت پترزبورگ قدیم سفر کرده بودم، چه خواب عجیب و جالبی بود. آری دوست دارم به تالارهای رقص آن زمان بروم و ببینم چگونه مردان و زنان جوان با هم میرقصند، آن طور که تالستوی کیفیت این مجالس را بارها در کتاب هایش بیان می کند را با واقعیت مقایسه کنم، سپس در مجالسی که این دو نویسنده حضور دارند بروم و از سخنرانی شان لذت ببرم.
دومین بار در سرزمینی آرام به دنیا بیایم و همین که بتوانم خواندن و نوشتن را یاد بگیرم، تا آخر عمر به خواندن کتاب های خوب بپردازم تا جایی که به هنگام مرگ، حسرت نخواندن هیچ کتاب ارزشمندی، بر دلم نمانده باشد.
آری، فعلا همین دوبار کافیست، هرچند شاید بعداً نظرم تغییر کند!
25 دی 1402