
افول خود را
می بینم
غروبی
از خورشید
که طلوع آن
معلوم نیست
چشمانم
دچار تردید شده اند
و هر آنچه می بینم
در باورم نمی گنجد
یعنی این
آخرین لحظه ایست
که نفس هایم
اتمسفر زمین را
به سوی خویش
می خواند
توهم ها
خواب ها
همه می گویند
دیوانه ای بیش نیستم
که نمیدانم
چرا کودکی
مرا سنگ نمی زند؟
14فروردین99
علی دادخواه