
وقتی که باران می بارید، آمدم ...
آن موقع پاییز بود ...

وقتی که برف می بارید، آمدم ...
زمستان بود اما نه در حرم شما ...

یک لیوان چای مهمان شما بودم ...
خستگی از تنم بیرون رفت ...

لحظه تحویل سال آمدم ...
دعا کردم و دعا کردم
اول برای همه و آخر برای خودم ...

برای خواندن کمیل آمدم ...
توسل هم زمزمه کردم ...
اشک ریختم ...

شب عید آمدم ...
پشت پنجره فولاد طلب حاجت کردم ...

سحر گاهان آمدم ...
نماز صبح خواندم ...

وقتی درب حرمت بسته بود
از دور تماشایت کردم ...

آمدم و عشق را دیدم ...

یک شب که درب های آسمان باز بود
بدون چتر آمدم ...

و امشب که تولدت بود هم آمدم ...
آن قدر می آیم تا شاید نگاهم کنی
شاید صدایم را بشنوی
چشمان خیسم را ببینی
شفایم دهی
و کاسه گدایی ام را
از مهربانی ات پر کنی ...
1 تیر 1400
علی دادخواه