
حسم به نوشتن احساساتم گاهی با شنیدن یک آهنگ تحریک می شود و دلم می خواهد کمی از جهان
گمشده ام بنویسم.
اما نمی دانم چرا خیلی زود، آب سردی بر دلم ریخته می شود، انگشتانم یخ می زنند، همه چیز نا تمام می ماند و دوباره گفتنشان تا دفعه بعد که معلوم نیست کی باشد به تعویق می افتد.
امان از این سرد و گرم شدن های متوالی، که من را میان آنچه می خواهم و آنچه به اجبار باید باشم، مثل یک توپ فوتبال، پاس کاری می کند و در آخر من می مانم و یک دنیا حرف های ناگفته در سینه ام.
آه که گاهی دلم یک سیگار می خواهد برای نکشیدن، آری، دود برای من خوب نیست و همین که فکر کنم در خیالم کامی گرفته ام، این حس دلتنگی ام را ارضا خواهد کرد و شاید کسی ناگهان پیدا شود و در لحظه ای که حواسم جای دیگریست، آتشی زیر سیگار خاموشم بگیرد و بگوید، راحت باش، که هر آنچه در سینه ات
می سوزد، حق تو نیست ...
23 دی 1399
علی دادخواه