ویرگول
ورودثبت نام
علی دادخواه
علی دادخواهنانوا هم جوش شیرین می زند...
علی دادخواه
علی دادخواه
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

من و این همه بیکاری که داره از دست میره !



خدا عکس خوب می خوام !
خدا عکس خوب می خوام !

این مدت تقریبا خوش گذشت، بیکاری و بی مسئولیتی مطلق، فقط باید سعی می کردم زنده بمونم یعنی همون سه وعده غذا رو می خوردم، همین و دیگه مهم نبود قراره چه اتفاقی برام بیوفته، باید دووم میاوردم.

حالا شرایط داره تغییر می کنه، مسیر جدید و ناشناخته، تکرار همون جریان همیشگی زندگی، این دفعه اون گنجشکه داره می پره روی یه شاخه جدید و اینکه تا چه مدت اونجا باشه خدا خبر داره.

ولی یه چیزی که منو اذیت می کنه، جدا شدن از روالی هست که تازه داشتم بهش عادت می کردم، یه جور سرخوشی که حداقل هیچ کس الان با من کاری نداره و بود و نبودم خللی تو جریان زندگی آدم های اطرافم ایجاد نمی کنه، خوشحال بودم تلفنم زنگ نمی خوره، میشه گفت انگار اصلا وجود نداشتم.

بعد از سال ها دویدن الکی خیلی خوب بود که سعی می کردم به چیزی فکر نکنم، البته احساس انگل بودن داشتم، اینکه سربار اضافی هستم و با این جمله خودمو توجیح می کردم که مگه انتخاب خودم بوده که الان اینجام، پس زیر آبی می رفتم تا گربه شاخم نزنه و کسی گیر بی خودی بهم نده، باید نقش آدم هایی رو بازی می کردم که دارن تمام سعی شون رو می کنن، همین کافی بود تا دست از سرم بردارن و بزارن اون جوری که می خوام نفس بکشم.

تو این مدت کوتاهی که از دست درس خودن خلاص شدم، اتفاق خوبی که برام افتاد راه افتادن موتور مطالعه آزادم بود، فهمیدم چقدر میتونه حالمو دگرگون کنه و باعث شد نوشتنم سمت و سوی بهتری به خودش بگیره.

از طرفی حس هایی که داشتم کمی قوی تر شدن و راحت تر می تونستن لبریز بشن روی کاغذ.

این فراغ بال خیلی بهم کمک کرد هرچند اصلا آسون نبود و هی با خودم خود درگیری مزمن پیدا کرده بودم و احساس می کردم لیاقت این شرایط رو ندارم، آخه یکی نبود بگه داداش تو چی می زنی که اینقدر داغونی!

بابا این همه سال داشتی سگ دو می زدی و نتونستی جایی رو بگیری، خب این مدت بیکاری رو هم دندون رو جیگر بگیر و بزار اون سلول های نیمه خاکستری مخت هوا بخوره، دنیا همینه، مثل آب دریا شوره، نمی تونه تشنگیتو برطرف کنه.

البته خبر بد یا خوب اینه که دارم وارد یه برنامه کاری جدید می شم البته بیشتر برای یادگیری هست و خبری از پول تا اطلاع ثانوی نیست و بستگی داره توش دووم بیارم یا نه، شاید نتونم وقت کافی برای خوندن و نوشتن داشته باشم و این یکم برام سخته، اما لااقل می تونم خودمو گول بزنم که دیگه بیکار نیستم.

امیدوارم بتونم خودمو تو کورس خوندن و نوشتن نگه دارم، حیفه که تا اینجا بیام و یهو همه چیزو از دست بدم.





31 تیر 1400

علی دادخواه



پ ن : چرا من به سبک نوجوون ها می نویسم در صورتی که یه پیرمرد سی و اندی هستم :))

بیکاریدلنوشتهدل نوشتهکوتاه نوشته
۲۸
۱۸
علی دادخواه
علی دادخواه
نانوا هم جوش شیرین می زند...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید