
عزیز من
لبخند بزن
اینجا
ایستگاه آخر دنیاست
غم ها پیاده نمی شوند
و مشکلات
بر می گردند
به همان ابتدای مسیر
من و تو
باید پیاده شویم
و از نو شروع کنیم
عزیز من
اگر شاد نباشیم
اگر از ته دل
احساس خوشبختی نکنیم
برمان میگردانند
به همان جایی که بوده ایم
بلیط برگشت را
راحت به دستمان می دهند
پس لااقل بیا تظاهر کنیم
به اینکه خوشحالیم
اینجا اگر کنار هم باشیم
کسی چیزی نمی فهمد
که روزگارمان
چگونه گذشته است
صدای سوت قطار می آید
کوپه ات را ترک کن
و همه چیز را
به خدا بسپار
اینجا
ایستگاه آخر است ...
15 آبان 1399
علی دادخواه