
فکر می کردم مُردن یعنی آزادی
قبر هم زندانی دیگر، این چه خیال باطلیست
می کوشم که ببرمت از یاد با هر نیرنگی
گفت دوستی که این کوشش چه خیال باطلیست
روز و شب در حرم گره میزنم هر لحظه را بر ضریح
ندا آمد که بیهوده تلاش مکن، این هم حاجت باطلیست
می نویسم اسم تو را در دفترم به جای نام خدا
شب هنگام خدا آمد به خوابم، گفت چه خدای باطلیست
به هر کار که از دستم برآید غفلت نکنم
حیف راهی برای وصالت نسیت و این چه کار باطلیست
گفتم نامم کبوتر است نه کبوتر حرم
گفتی کبوتر با کبوتر، باز با باز
گفتم تو بخواهی هر چه خواهم شد
گفتی این تصور یک توهم است باز
گفتم هر چند مسکینم اما سرشارم از تو
گفتی این بهانه را تکرار مکن باز
گفتم بگو چگونه به تو راه یابم
گفتی من تو را از سر کنم باز
گفتم دعا کن یا برسم یا بمیرم
گفتی مرگ یا وصال هیچ با دعا نیست کارساز
25 مهر 1402
علی دادخواه