
به نام خدا
مدتی می شود که در ویرگول کاربری به کاربر دیگری گیر سه پیچ داده و در برخی موارد اقدام به فحاشی نموده است به طوری که حامیان آن فرد فحش خورنده را گله ای خطاب نموده که به دنبالش رهسپار هستند و از قضا خود نیز از همان دسته و گله بودم که بسی تعجب بر انگیز بود!
کاری ندارم که آیا فرد فحش دهنده کار درست یا نادرستی انجام می دهد، حرفش حقیقت است یا غلط، اما من فقط در اینجا می خواهم به قسمت خوب ماجرا نگاه کنم که این بنده خدا حداقل این جرأت را دارد که به سردسته و گله ای که او را دنبال می کنند، به راحتی و بدون رودربایستی و رو در رو فحاشی می کند اما بسیار متاسف شدم برای آن عده بزدلی که فقط نوشته های حاوی فحاشی ایشان را پسندیده(لایک)، بدون آنکه جرأت کنند و خود به فحاشی مستقیم رو آورند، بلکه ترجیح دادند که پشت سر او ایستاده و او را بابت فحاشی تحسین کنند!
گویا روح رفتارهای اینستاگرامی در این افراد حلول کرده است!
جالب اینجاست این افراد محتوا نویس هم هستند و حرف های قشنگی هم می زنند و برخی از آنها نیز درگیر دوران پُر فراز و نشیب نوجوانی هستند و افکارشان برگرفته از فیلم های تینیجری هالیوودی است!
پس نمی شود زیاد به آنها که درگیر احساسات شان هستند گیر داد، شاید بعد از گذر از این سن بحرانی کمی سر عقل بیایند.
کاربرانی هستند که با اینکه قلم بسیار خوبی دارند اما نمی دانم چرا راه تعامل را در مورد بعضی از مطالبی که می نویسند بر خواننده می بندند و این برایم سوالی بزرگی است که هنوز پاسخی برایش پیدا نکرده ام و شاید هم هیچ وقت پیدا نکنم!
در نقد مطالب این کاربران نظری یا نوشته ای می نویسی و بعد منتظر هستی تا آنها از خود دفاع کنند یا جوابی قانع کننده بدهند تا من خواننده از بلاتکلیفی در بیایم و بفهمم آیا حرف من درست است یا آنها و یا همه اشتباه!
این کاربران یا جواب نمی دهند، یا اگر می دهند چنان فلسفی و عمیق است که من منظورشان را درک نمی کنم و وقتی از ایشان تقاضا می کنم تا ساده تر توضیح بدهند، در کمال تعجب باز هم جواب نمی دهند. خلاصه که وضعی داریم با این استادان پیچاندن جواب😊
3 آذر 1402