
همه چیز از صبح شروع می شود، خواندن، نوشتن پیش نویس ها، فکر کردن، دیدن محتوا در فضای مجازی و اینکه اولین باطری انرژی، کدام لامپ را در ذهنم روشن می کند و باید مراقب باشم که شدت جریان طوری نباشد که لامپ های دیگر را بسوزاند، همان هایی که قرار است در طی روز و تا انتهای شب، مسیر فکری ام را روشن نگه دارند.
ساعت های اولیه شروع یک روز برای من خیلی حساس هستند، اگر حواسم نباشد و با کاری اشتباه شروع شود، بازدهی آن روز به فنا خواهد رفت. پس این مسئله برای آدم حساسی چون من می تواند بسیار پیچیده باشد. تعداد باید ها و نباید ها زیاد هستند و اینکه چگونه باید آن ها را مدیریت کنم برایم مهم است.
فهمیده ام که خواندن نقش به سزایی در انگیزه ی شروع زندگی ام در صبحگاه دارد، اما مهم تر از خواندن، انتخاب نوع کتابی است که با دیدگاهم هم خوانی داشته باشد یا حداقل باعث شود که تغییرات مثبتی را در خود احساس کنم. در حال حاظر دغدغه اصلی من برای شروع یک روز پر انرژی داشتن یک لیست کتاب خوب برای خواندن است، طوری که مطالعه ی آن ها باعث ایجاد ایده های جدید برای نوشتن در ذهنم شوند. البته این را هم باید اضافه کنم که منظورم کتاب های انگیزشی زرد و دم دستی نیست.
به جرات می توانم بگویم که دو کاری که در ابتدای روز حس خوبی به من می دهند، خواندن و نوشتن است. این حس خوب می تواند اثری طولانی مدت داشته باشد، انگار حرف هایی که در سینه ام گیر کرده اند رها می شوند و ذهنم خالی می شود از افکاری که رسوب کرده است.
در حال جست و جو هستم، چند کتاب در لیست انتظار قرار دارند، به سایت کتابخانه نگاه می کنم، بیشترشان امانت هستند و معلوم نیست کی بازگردانده می شوند. گاهی هم شانس با من یار است و کتاب مورد نظر به دستم می رسد. هرچند زیاد نمی توانم به کتابخانه دلخوش باشم. به بودجه ای که دارم نگاه می کنم و سعی می کنم نسخه های الکترونیکی تهیه کنم تا در خرج کردن پس اندازم صرفه جویی کرده باشم، اگر این وسط هم تخفیف ویژه دریافت کنم که چه بهتر.
سه گانه ی شیر، عسل و قهوه می تواند ترکیب خوبی باشد برای ایجاد توازن در مغز خواب گرفته ی صبح گاهی ام. بخصوص وقتی هوا ابری و مه گرفته و زمین از قطرات ریز باران خیس باشد. تصورش هم حال آدم را خوب می کند. می توان یک زندگی ایده آل را تجربه کرد، خواندن یک کتاب خوب در کنار یک نوشیدنی گرم و در ادامه نوشتن و نوشتن.
هیچ فرمول کلی وجود ندارد که به همه کمک کند تا روز فوق العاده ای را آغاز کنند، بنظرم هر کس باید ترکیب خودش را پیدا کند، درست شبیه یک سرآشپز ماهر که می داند برای درست کردن غذای مورد نظرش از چه موادی استفاده کند.
این را فهمیده ام که هر روز نمی شود از یک شیوه استفاده کرد، در طول هفته می توان از روش های مختلف استفاده کرد. بهترین کار این است که برای خودم کتابچه یا شیوه نامه ای طراحی کنم تا با مراجعه به آن، بتوانم بهترین ترکیب را انتخاب کنم.
اگر کتاب راهنمایی در این مورد باشد که عالی می شود، یکی دوتا کتاب به چشمم خورده است که تو خالی بوده اند. من چیزی می خواهم که با واقعیت سازگار باشد نه اینکه باعث توهم و اعتماد به نفس کاذب شود. شیوه ای باشد برای یادگیری بیشتر و انگیزه ی کافی برای بهتر شدن در نوشتن.
آرزوی همیشه گی من این بوده است که صبح هایم مال خودم باشد، بتوانم طبق سلیقه خود کارم را شروع کنم. هنوز راه طولانی در پیش دارم، شاید هم خیلی به آن نزدیک شده ام و خود از آن اطلاعی ندارم. تلاشم در بهتر شدن شرایط است و دوری از زنده ماندن مکانیکی. حیف است نعمت زندگی که فقط یک بار فرصت استفاده از آن را دارم را بیهوده از دست بدهم.
13 اسقند 1400
علی دادخواه